به روي خود نظر کن، تا بلاي عقل و دين بيني
به روي خود نظر کن، تا بلاي عقل و دين بيني شاعر : اوحدي مراغه اي گره بر مشکها زن، تا کساد مشک چين بيني به روي خود...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
آمد بهار، خيمه بزن بر کنار جوي
آمد بهار، خيمه بزن بر کنار جوي شاعر : اوحدي مراغه اي بر دوست کن کنار وز دشمن کنار جوي آمد بهار، خيمه بزن بر کنار...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کوي
بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کوي شاعر : اوحدي مراغه اي دلبر کافرم از چادر کافوري روي بر گذشت از من و بنمود...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
تو در شهري و ما محروم از آن روي
تو در شهري و ما محروم از آن روي شاعر : اوحدي مراغه اي زهي شهر! و زهي رسم! و زهي خوي! تو در شهري و ما محروم از آن...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
ترا گذاشته بودم که کار ساز شوي
ترا گذاشته بودم که کار ساز شوي شاعر : اوحدي مراغه اي چو کار ساخته باشي به خانه باز شوي ترا گذاشته بودم که کار ساز...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
يک سخن زان لعل خاموشم بگوي
يک سخن زان لعل خاموشم بگوي شاعر : اوحدي مراغه اي نکته‌اي شيرين‌تر از نوشم بگوي يک سخن زان لعل خاموشم بگوي از...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
دلا، زين بدايت چه ديدي؟ بگوي
دلا، زين بدايت چه ديدي؟ بگوي شاعر : اوحدي مراغه اي ز پايان و غايت چه ديدي؟ بگوي دلا، زين بدايت چه ديدي؟ بگوي ...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
شاخ ريحاني تو، يا برگ گل سوري؟ بگوي
شاخ ريحاني تو، يا برگ گل سوري؟ بگوي شاعر : اوحدي مراغه اي آفتابي؟ يا پري، يا چهره‌ي نوري؟ بگوي شاخ ريحاني تو، يا...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
عاشقم، از عشق من گر به گماني بگوي
عاشقم، از عشق من گر به گماني بگوي شاعر : اوحدي مراغه اي چاره ندانم که چيست؟ آنچه تو داني بگوي عاشقم، از عشق من گر...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
با دل تنگ من از تنگ شکر هيچ مگوي
با دل تنگ من از تنگ شکر هيچ مگوي شاعر : اوحدي مراغه اي چون ترا از دل من نيست خبر هيچ مگوي با دل تنگ من از تنگ شکر...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
دل سراي خاص داشت از مجلس عامش مگوي
دل سراي خاص داشت از مجلس عامش مگوي شاعر : اوحدي مراغه اي جان چو با جانان نشست از پيک و پيغامش مگوي دل سراي خاص داشت...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
رخ باز نهادم به سماوات الهي
رخ باز نهادم به سماوات الهي شاعر : اوحدي مراغه اي تا بر سر گردون بزنم نوبت شاهي رخ باز نهادم به سماوات الهي چون...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
گلا، عنان عزيمت به بوستان چه دهي؟
گلا، عنان عزيمت به بوستان چه دهي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهي؟ گلا، عنان عزيمت به بوستان...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
اي آنکه ز هجر تو نديديم رهايي
اي آنکه ز هجر تو نديديم رهايي شاعر : اوحدي مراغه اي باز آي، که دل خسته شد از بار جدايي اي آنکه ز هجر تو نديديم رهايي...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
اي ز گل سوري دهنت غنچه نمايي
اي ز گل سوري دهنت غنچه نمايي شاعر : اوحدي مراغه اي وي بر سمن از سنبل تر غاليه سايي اي ز گل سوري دهنت غنچه نمايي...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي
به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي شاعر : اوحدي مراغه اي دلم ز انديشه خون کردي که بس مشکل معمايي! به پيماني...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
دلم زخم بلا دارد ز چشم تير بالايي
دلم زخم بلا دارد ز چشم تير بالايي شاعر : اوحدي مراغه اي که دارد چون کمر بستي و همچون زلف لالايي دلم زخم بلا دارد...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
دمشق عشق شد اين شهر و مصر زيبايي
دمشق عشق شد اين شهر و مصر زيبايي شاعر : اوحدي مراغه اي ز حسن طلعت اين دلبران يغمايي دمشق عشق شد اين شهر و مصر زيبايي...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
گر چه در کوي وفا جا نگرفتي و سرايي
گر چه در کوي وفا جا نگرفتي و سرايي شاعر : اوحدي مراغه اي ما نبرديم ز کوي طلبت رخت به جايي گر چه در کوي وفا جا نگرفتي...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
هرگزت عادت نبود اين بي‌وفايي
هرگزت عادت نبود اين بي‌وفايي شاعر : اوحدي مراغه اي غير ازين نوبت که در پيوند مايي هرگزت عادت نبود اين بي‌وفايي ...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390