| زان عشوهفروش و عشوه خر نيست | | معشوقه از آن ظريفتر نيست |
| زو هيچ بتي شگرفتر نيست | | شهريست پر از شگرف ليکن |
| کس را چو مسيح يک پسر نيست | | مريم کدهها بسيست ليکن |
| انصاف بده چنو دگر نيست | | فرزند بسيست چرخ را ليک |
| چون نيزه همه تنش کمر نيست | | آن کيست که پيش تير بالاش |
| در زير ولايت قمر نيست | | چون او قمري قمار دل را |
| جز ديدهي عاشقان سپر نيست | | شمشيرکشان چشم او را |
| چون کان همه خاطرش گهر نيست | | آن کيست کز آفتاب رويش |
| يارب زنهار تا چه در نيست | | در تاب دو زلفش از بلاها |
| رويش گويان که روي گر نيست | | از بلعجبان نيايدش روي |
| زو هيچ خطير با خطر نيست | | سم زهر بود به لفظ تازي |
| اين نادره بين که جز شکر نيست | | دندان و لب چو سين و ميمش |
| حقا که جز از حذر حذر نيست | | در عشق و بلاش جان و دل را |
| غم هست وليک آن دگر نيست | | شادي و غمست عشق و ما را |
| چه سود که هيچ بيجگر نيست | | از رد و قبول دلبران را |
| گر زر نبود ترا خطر نيست | | او سيمبر است و سيم زي او |
| روي چو زرست و روي زر نيست | | ما را چه ز سيم او که ما را |
| گر هست حريف ما دگر نيست | | حقا که ظريف روزگاران |
| کان بر سر هيچ تاجور نيست | | ما را کلهي نهاد عشقش |
| غم تاج سرست و درد سر نيست | | اندر طلبش سوي سنايي |