ديگر بسي مخسب که در تنگناي گور

ديگر بسي مخسب که در تنگناي گور شاعر : عطار چندانت خواب هست که آن نيست در شمار ديگر بسي مخسب که در تنگناي گور کز غير ذکر حق ننشيند برو غبار ديگر به فکر آينه‌ي دل چنان بکن گرچه ز روي عقل يکي گفتم از هزار اين است شرط روزه اگر مرد روزه‌اي اعضاش جمله گرسنه گردند و بي قرار ديگر بسي مخور که هر آن کس که سير خورد چون شمع جان خويش بسوزي در انتظار تو خود نشسته تا که کي آيد پديد شب گويي دو چشم تو شود از هر سويي چهار تا خوان و نان بسازي از غايت شره...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

ديگر بسي مخسب که در تنگناي گور

شاعر : عطار

چندانت خواب هست که آن نيست در شمار		ديگر بسي مخسب که در تنگناي گور
کز غير ذکر حق ننشيند برو غبار		ديگر به فکر آينه‌ي دل چنان بکن
گرچه ز روي عقل يکي گفتم از هزار		اين است شرط روزه اگر مرد روزه‌اي
اعضاش جمله گرسنه گردند و بي قرار		ديگر بسي مخور که هر آن کس که سير خورد
چون شمع جان خويش بسوزي در انتظار		تو خود نشسته تا که کي آيد پديد شب
گويي دو چشم تو شود از هر سويي چهار		تا خوان و نان بسازي از غايت شره
ور دم زني برآورد آن دم ز تو دمار		چندان خوري که دم نتواني زد از گلو
حالي ز پشت تو همه باز اوفتاد بار		صد بار باشدت چو شکم‌پر شد از طعام
بيرون شوي ز تويي تو بر مثال مار		اين روزه نيست گر شرف روزه بايدت
تا کي کند سپيدگري اي سياه کار		مويت سپيد گشت و دل تو سياه شد
يارب به حق روزه‌ي مردان روزه‌دار		يارب به حق طاعت پاکان پاک دل
کانرا نبوده‌اي تو به وجهي پسند کار		کز هرچه ديده‌اي تو ز عطار ناپسند
وز فعل خويش خيره فروماند و شرمسار		چون با در تو گشت و پشيمان شد از گناه
تا جرم آفريده کرم ز آفريدگار		عفوش کن و ببخش تو داني که لايق است
برخيز و کارکن که کنون است وقت کار		اي در غرور نفس به سر برده روزگار
آخر ز خواب غفلت ديرينه سر برآر		اي دوست ماه روزه رسيد و تو خفته‌اي
ماهي خداي را شو و دست از هوا بدار		سالي دراز بوده‌اي اندر هواي خويش
بسيار چيز هست جز اين شرط روزه‌دار		پنداشتي که چون نخوري روزه‌ي تو آنست
تا روزه‌ي تو روزه بود نزد کردگار		هر عضو را بدان که به تحقيق روزه‌اي است
در چشم تو نيفکند از عشق خويش خار		اول نگاهدار نظر تا رخ چو گل
کز گفت و گوي هرزه شود عقل تار و مار		ديگر ببند گوش ز هر ناشنودني
از غيبت و دروغ فروبند استوار		ديگر زبان خويش که جاي ثناي اوست
زيرا که خون خوري تو از آن به هزار بار		ديگر به وقت روزه‌گشادن مخور حرام