دلي پر گوهر اسرار دارم

دلي پر گوهر اسرار دارم شاعر : عطار وليکن بر زبان مسمار دارم دلي پر گوهر اسرار دارم سزد گرد روي در ديوار دارم چو يک همدم نمي‌دارم در آفاق چه سود ارجان پر از گفتار دارم چو هيچ آزاده‌ي داننده دل نيست نه يک همدم نه يک دلدار دارم درين تنهايي و سرگشتگي من درين عزلت خدا را يار دارم مرا گويند کو عزلت گرفته است مگر من طبع بوتيمار دارم سر کس مي‌ندارم چون کنم من اگر يک دم سر دستار دارم سرم ببريده باد از بن قلم‌وار اگر بينم کسي نهمار دارم...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

دلي پر گوهر اسرار دارم

شاعر : عطار

وليکن بر زبان مسمار دارم		دلي پر گوهر اسرار دارم
سزد گرد روي در ديوار دارم		چو يک همدم نمي‌دارم در آفاق
چه سود ارجان پر از گفتار دارم		چو هيچ آزاده‌ي داننده دل نيست
نه يک همدم نه يک دلدار دارم		درين تنهايي و سرگشتگي من
درين عزلت خدا را يار دارم		مرا گويند کو عزلت گرفته است
مگر من طبع بوتيمار دارم		سر کس مي‌ندارم چون کنم من
اگر يک دم سر دستار دارم		سرم ببريده باد از بن قلم‌وار
اگر بينم کسي نهمار دارم		مرا گويند او کس را ندارد
همي هموار و ناهموار دارم		مرا از خلق ناهموار تا چند
چگونه اين همه تيمار دارم		ندانم برد من تيمار يک کس
جهاني زحمت اغيار دارم		ز دنيايي مرا چيزي که نقد است
ميان خاره دل پر خار دارم		چو در عالم نمي‌بينم رفيقي
که تا با او شبي بيدار دارم		کجاست اندر جهان اسرارجويي
طريق گنبد دوار دارم		بر اميد هم آوازي شب و روز
که هم دم دم به دم اسرار دارم		چه جويم همدمي چون مي‌نيابم
تني پاک و دلي هشيار دارم		به حمدالله رغما للمرائي
که دايم سر درين گلزار دارم		درون دل مرا گلزار عشق است
چو خود را در درون غمخوار دارم		برون نايم ازين گلزار هرگز
نيم سگ چون سر مردار دارم		همه دنيا چو مردار است حقا
ز فرديت بسي انوار دارم		فريدم فرد بنشستم که در دل
سزد گر آه موسي‌وار دارم		درخت موسي از دورم نمودند
درون سينه موسيقار دارم		اگر موسي نيم موسيچه هستم
که کاري مشکل و دشوار دارم		چو موسيقار مي‌نالم به زاري
که باشم من کجا مقدار دارم		ز کار خويشتن تا چند گويم
زبان اکنون بر استغفار دارم		ز هر چيزي که گفتم توبه کردم
که نفس خويشتن را خوار دارم		ميان خلق از آن معني عزيزم
به ناداني خويش اقرار دارم		خطا گفتم غلط کردم که در راه
که سرگرداني بسيار دارم		مگردانيد سر از من به خواري
که عمري رفت و عمري کار دارم		مرا سوداي دلبندي چنان کرد
ز ننگ هستي خود عار دارم		چو از هستي او با خويش افتم
ميان کعبه و خمار دارم		دلي در راه او در کفر و اسلام
که زير خرقه در زنار دارم		بوينيدم بسوزيدم در آتش
ولي انديشه صد خروار دارم		ندام ذره‌اي مقصود حاصل
من اين غم جمله از عطار دارم		فغان از هستي عطار امروز
که از ايوان تو ادرار دارم		خداوندا تو مي‌داني که دير است
که هم بي برگم و هم بار دارم		به فضل ادرار خود را تازه گردان
به دست توست چون انکار دارم		گر استعداد ادرار توام نيست