پاک رايي بود بر راه صواب

پاک رايي بود بر راه صواب شاعر : عطار يک شبي محمود را ديد او به خواب پاک رايي بود بر راه صواب حال تو چونست در دار القرار گفت اي سلطان نيکو روزگار دم مزن چه جاي سلطانست خيز گفت تن زن خون جان من مريز سلطنت کي زيبد از مشتي سقط بود سلطانيم پندار و غلط سلطنت او را سزاوار آمدست حق که سلطان جهاندار آمدست ننگ مي‌دارم ز سلطاني خويش چون بديدم عجز و حيراني خويش اوست سلطانم تو سلطانم مخوان گر تو خواني ، جز پريشانم مخوان گر به دنيا در گدايي...