بعد ازين وادي حيرت آيدت

بعد ازين وادي حيرت آيدت شاعر : عطار کار دايم درد و حسرت آيدت بعد ازين وادي حيرت آيدت هر دمي اينجا دريغي باشدت هر نفس اينجا چو تيغي باشدت روز و شب باشد، نه شب نه روز هم آه باشد، درد باشد، سوز هم مي‌چکد خون مي‌نگارد اي دريغ ازبن هر موي اين کس نه به تيغ يا يخي بس سوخته از درد اين آتشي باشد فسرده مرد اين در تحير مانده و گم کرده راه مرد حيران چون رسد اين جايگاه جمله گم گردد از و گم نيز هم هرچ زد توحيد بر جانش رقم نيستي گويي که هستي...