نویسنده: احمد راسخی لنگرودی
«اگر اتوپیا در ذهن برخی، آرمانی از شکوه و عظمت است در افواه بسیاری، چیزی به جز خیال پردازی واهی- در بهترین حالت- و دهشتناک- در بدترین شکل نیست»
«کریستین گودن»
او اگر چه سوسیالیست محسوب می شد اما مسیحی واقعی بود و مسیح را پیشرو عقاید سوسیالیستی به شمار می آورد.
در سال 1837 دادگاه وی را مورد عفو قرار داد؛ و او به میهنش فرانسه بازگشت و اثر مهم خود را در قالب رمان با عنوان سفر به ایکاری (3) در سال 1840 که آرمانشهر و جامعه ایده آل او را به تصویر می کشد، منتشر ساخت.
در سال 1848 به همراه 280 تن از پیروان خود به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و برای تحقق آرمانشهر خود جنبشی را در نووو(4) بنا نهاد و درصدد برآمد آرمانشهر خود را در تگزاس و سپس در ایلی نویز جامه عمل بپوشاند. اما بعدها به دلیل اختلافات درونی به همراه 180 تن از یاران خود از این جنبش منتزع شد و به تأسیس جماعت دیگری همت گمارد؛ ولی دریغا که هیچ گاه توفیقی در جهت نیل به آرمانشهر خود حاصل نکرد!
اتین کابه در سال 1856 در حالی که سودای تحقق مدینه فاضله ای را در سر می پروراند در شهر سن لویی در آمریکا، و در شرایط بسیار بد اقتصادی بدرود حیات گفت.
جنبشی که او به راه انداخت در قالب یک حرکت اصلاح گرایانه با عنوان جمعیت ایکاری ها(5) تا سال 1895 در آمریکا تداوم داشت.(6)
از اتین رسالاتی به جای مانده است که عبارتند از: نامه یک کمونیست، چرا من کمونیست هستم؟ راه راست یا راه نجات مردم و تبلیغات کمونیستی.
هم چنین اتین کابه از سال 1843 به انتشار سالنامه ایکاری همت گمارد که به اشخاص تهیدست تعلق داشت. این سالنامه که به مسائل مختلف از قبیل مالکیت خصوصی و ثمرات خانواده می پرداخت، به شهرت بیش از پیش کابه دامن زد و موجب پیروی عده زیادی از وی شد.
پی نوشت ها :
1-Etienne Cubet
2-Robert Owen
3-Voyage a'Icarie
4-Nauvoo
5-Icarians
6- انسان شناسی شهری، ص 166.
راسخی لنگرودی، احمد؛ (1390)، افق های ناکجاآباد، (سیری انتقادی در مدینه های فاضله)، تهران: انتشارات اطلاعات، چاپ اول
