حكمت گمشده مؤمن است، پس آن را فراگير گرچه از منافق باشد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
فى مثل ذلك الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ الْمُؤْمِنِ فَخُذِ الْحِكْمَةَ وَ لَوْ مِنْ أَهْلِ النِّفَاقِ؛

ارزش هر كس به كار نيكوي اوست. سيّد رضي گويد: اين جمله قيمت ندارد و هيچ كلمه حكمت آميزي به پاي آن نرسد و با آن برابري نكند.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
قِيمَةُ كُلِّ امْرِئٍ مَا يُحْسِنُهُ؛ قال الرضي و هذه الكلمة التي لا تصاب لها قيمة و لا توزن بها حكمة و لا تقرن إليها كلمة

من خود شاهد بودم و با چشمهایم او را در موقعیّتهایی دیدم که پرده سیاه شب همه جا گسترده بود و او در محراب عبادت ایستاده در حالی

آنگاه که «ضِرار» پسرِ «ضَمرَه ضِبابی» بر معاویه وارد شد و او از امیر مؤمنان علیه السّلام پرسید، ضرار چنین گفت:

روزگار بدنها را بفرسايد، و آرزوها را نو گرداند، و مرگ را نزديك كند، و اميد را دور سازد. آن كه دنيا را فراچنگ آرد به رنج افتد، و

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الدَّهْرُ يُخْلِقُ الْأَبْدَانَ وَ يُجَدِّدُ الْآمَالَ وَ يُقَرِّبُ الْمَنِيَّةَ وَ يُبَاعِدُ الْأُمْنِيَّةَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ نَصِبَ وَ مَنْ فَاتَهُ تَعِبَ؛

آن كه خود را در جايگاه رهبري نشانَد بايد پيش از ديگران به تعليم و تربيت خود پردازد و پيش از گفتار، با كردار خود را سازد، كه خود

امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَعَلَيْهِ أَنْ يَبْدَأَ بِتَعْلِيمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِيمِ غَيْرِهِ وَ لْيَكُنْ تَأْدِيبُهُ بِسِيرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِيبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ؛

دفتر عمر با همه تلخي ها و شيريني هايش بسته شود و مرگ كه پايان همه انتظارهاست فرارسد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
كُلُّ مَعْدُودٍ مُنْقَضٍ وَ كُلُّ مُتَوَقَّعٍ آتٍ؛

هنگامي كه ابرهاي شبهه و فتنه در آسمان زندگي ظاهر شود از همان آغاز، پايان آن را بايد شناخت.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ الْأُمُورَ إِذَا اشْتَبَهَتِ اعْتُبِرَ آخِرُهَا بِأَوَّلِهَا؛

از دست شدن خواسته ها آسان تر از خواستن از نااهلان است.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
فَوْتُ الْحَاجَةِ أَهْوَنُ مِنْ طَلَبِهَا إِلَى غَيْرِ أَهْلِهَا؛

پاكدامني، آرايش درويشي و آبروي درويشان است و سپاسگزاري، زينت توانگري و توانگران.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الْعَفَافُ زِينَةُ الْفَقْرِ (وَ الشُّكْرُ زِينَةُ الْغِنَى)؛

اگر بدانچه خواهي نرسيدي، آنچه داري از كف مده.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِذَا لَمْ يَكُنْ مَا تُرِيدُ فَلَا تُبَلْ كَيْفَ كُنْتَ؛