آن كس كه گفتار «نمي دانم» را از دست دهد به هلاكت رسد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَنْ تَرَكَ قَوْلَ لَا أَدْرِي أُصِيبَتْ مَقَاتِلُهُ؛

رأي و تدبيرِ پير را از توانمندي جوان دوست تر دارم.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
رَأْيُ الشَّيْخِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ جَلَدِ الْغُلَامِ وَ رُوِيَ مِنْ مَشْهَدِ الْغُلَامِ؛

در روي زمين دو جان پناه بود كه يكي از آنها از دست رفت، پس همّت كنيد ديگری را پاس داريد و بدان چنگ زنيد. امّا جان پناه نخست كه ا

امام علی علیه السّلام فرمودند:

يادگار شهيدان ماندگارتر است و تبارشان پربارتر.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
بَقِيَّةُ السَّيْفِ أَبْقَى عَدَداً وَ أَكْثَرُ وَلَداً؛

براى جلب دل انسان، چيزى مؤثّرتر از زبان نيست و براى نفْس، چيزى فريبنده تر از شيطان وجود ندارد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ما مِن شَيءٍ أجلَبَ لِقَلبِ الإنسانِ مِن لِسانٍ ، و لا أخدَعَ للنَّفسِ مِن شَيطانٍ؛

زبان، ترازويى است كه كفّه آن را نادانى سبك و خردمندى سنگين مى گرداند.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
اللِّسانُ مِعيارٌ أطاشَهُ الجَهلُ و أرجَحَهُ العَقلُ؛

شما را به پنج چيز سفارش كنم كه اگر براي به دست آوردن آنها بر مركبهاي بادپاي سخت برنشينيد، سزاست: هيچ يك از شما چشم اميدش جز به

امام علی علیه السّلام فرمودند:

من فروتر از آنم كه گويي، و فراتر از آنم كه در دل داري.

حضرت علی علیه السّلام به مرد دو رویی كه در ستايش آن بزرگوار افراط مي كرد، فرمودند:
أَنَا دُونَ مَا تَقُولُ وَ فَوْقَ مَا فِي نَفْسِكَ؛

واي بر تو شايد گمان كرده اي كه حكم قطعي و سرنوشت حتمي است، كه اگر چنين باشد فرهنگ پاداش و كيفر درهم ريزد، و نويد و تهديد از كار

آنگاه كه پرسشگر شامي از امام علی علیه السّلام پرسيد: آيا رفتن ما به شام از «قضا و قدر الهي» است، آن حضرت در پاسخي مفصّل كه گزيده آن اين است، فرمودند:

دانش و حكمت را هر جا كه باشد فراگير، كه گاه حكمت در سينه منافق به هيجان آيد به طوري كه از آن سرريز كند و چون ديگر حكمتها در سين

امام علی علیه السّلام فرمودند:
وَ قَالَ عليه السلام خُذِ الْحِكْمَةَ أَنَّى كَانَتْ فَإِنَّ الْحِكْمَةَ تَكُونُ فِي صَدْرِ الْمُنَافِقِ فَيَخْتَلِجُ فِي صَدْرِهِ حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْكُنَ إِلَى صَوَاحِبِهَا فِي صَدْرِ الْمُؤْمِنِ؛