هركه ياد خدا كند (دركارها) بصيرت پيدا مى كند.

امام على علیه السّلام فرمودند:
من ذكر الله استبصر؛

خداوند سبحان را از روى غفلت ياد منما و از روى سرگرمى فراموشش نكن بلكه او را كامل ياد كن ، به طورى كه دلت بازبان ، موافق و درونت

امام على علیه السّلام فرمودند:
لاتذكر الله سبحانه ساهيا ولاتنسه لاهيا و اذكره ذكرا كاملا يوافق فيه قلبك لسانك و يطابق اضمارك اعلانك ، ولن تذكره حقيقة الذكر حتى تنسى نفسك فى ذكر و تفقدها فى امرك؛

هركه بسيار ياد خدا كند، عقلش روشن گردد.

امام على علیه السّلام فرمودند:
من كثر ذكره ، استنار لبه؛

به درستى كه خداوند، ذكر را صيقل جان ها قرار داد تا گوش هاى سنگين با ياد خدا شنوا و چشم هاى بسته با ياد او بينا شود.

امام على علیه السّلام فرمودند:
ان الله جعل الذكر جلاء للقلوب تسمع به بعدالوقرة و تبصربه بعدالغشوة؛

دائما به ياد خدا بودن ، بهترين دوست اولياى خداست .

امام على علیه السّلام فرمودند:
مداومة الذكر خلصان الاولياء؛

انديشيدن در ملكوت آسمان ها و زمين ، عبادت مخلصان است و انديشيدن در نعمت هاى خداوند نيكو عباداتى است .

امام على علیه السّلام فرمودند:
التفكر فى ملكوت السموات و الارض عبادة المخلصين التفكر فى الاء الرحمن نعم العبادة ؛

به وسيله اخلاص ، اعمال انسان بالا مى رود (و پذيرفته مى شود).

امام على علیه السّلام فرمودند:
بالاخلاص ترفع الافعال؛

سعادتمند كسى است كه كه در عبادت و طاعت مخلص باشد.

امام على علیه السّلام فرمودند:
السعيد من اخلص الطاعة؛

هيچ عبادتى مانند انجام واجبات نيست .

امام على علیه السّلام فرمودند:
لا عبادة كاداء الفرائض؛

هيچ صاحب قربى به چيزى مانند عبادت خدا، به مقام قرب نرسيده است .

امام على علیه السّلام فرمودند:
ما تقرب متقرب بمثل عبادة الله؛