ديگر مرا به ضربت شمشير غم بزد

ديگر مرا به ضربت شمشير غم بزد شاعر : اوحدي مراغه اي فرياد ازين سوار، که صيد حرم بزد! ديگر مرا به ضربت شمشير غم بزد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

زلف را تاب دام و خم برزد

زلف را تاب دام و خم برزد شاعر : اوحدي مراغه اي همه کار مرا بهم برزد زلف را تاب دام و خم برزد به سر نام من قلم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چو ميل او کنم، از من به عشوه بگريزد

چو ميل او کنم، از من به عشوه بگريزد شاعر : اوحدي مراغه اي دگر چو روي به پيچم به من در آويزد چو ميل او کنم، از من...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مرد اين ره آن باشد کو به فرق سر خيزد

مرد اين ره آن باشد کو به فرق سر خيزد شاعر : اوحدي مراغه اي با غمش چو بنشيند از دو کون برخيزد مرد اين ره آن باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اگر جان را حجاب تن ز پيش کار برخيزد

اگر جان را حجاب تن ز پيش کار برخيزد شاعر : اوحدي مراغه اي ز خواب هجر چشم دل به روي يار خيزد اگر جان را حجاب تن ز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چشم و رخسار پريوش، که تو داري امروز

چشم و رخسار پريوش، که تو داري امروز شاعر : اوحدي مراغه اي روز فردا مگر از خلد برين برخيزد چشم و رخسار پريوش، که...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تويي که از لب لعلت گلاب مي‌ريزد

تويي که از لب لعلت گلاب مي‌ريزد شاعر : اوحدي مراغه اي ز زلف پرشکنت مشک ناب مي‌ريزد تويي که از لب لعلت گلاب مي‌ريزد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسد

هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسد شاعر : اوحدي مراغه اي گر تو جفا چنين کني، از تو دلم به جان رسد هر سحرم ز هجر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

جان و دل را بوي وصل آن دل و جان کي رسد؟

جان و دل را بوي وصل آن دل و جان کي رسد؟ شاعر : اوحدي مراغه اي وين شب تنهاي تاريکي به پايان کي رسد؟ جان و دل را بوي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

با زلف او مردانگي باد صبا را مي‌رسد

با زلف او مردانگي باد صبا را مي‌رسد شاعر : اوحدي مراغه اي وز روي او ديوانگي زلف دو تا را مي‌رسد با زلف او مردانگي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

حديث آرزومندي قلم دشوار بنويسد

حديث آرزومندي قلم دشوار بنويسد شاعر : اوحدي مراغه اي ز بهر آنکه اندک باشد، از بسيار بنويسد حديث آرزومندي قلم دشوار...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شد

آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شد شاعر : اوحدي مراغه اي صيد نديدم ز بند او، که رها شد آنکه دلم برد و جور کرد و جدا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

پرسش خسته‌اي روا باشد

پرسش خسته‌اي روا باشد شاعر : اوحدي مراغه اي که درين درد بي‌دوا باشد پرسش خسته‌اي روا باشد اگر آيينه را صفا باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تا رسم جگرخواري پيش تو روا باشد

تا رسم جگرخواري پيش تو روا باشد شاعر : اوحدي مراغه اي عشق ترا مشکل کاري به نوا باشد تا رسم جگرخواري پيش تو روا باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دلي که با سر زلف تو آشنا باشد

دلي که با سر زلف تو آشنا باشد شاعر : اوحدي مراغه اي گمان مبر که ز خاک درت جدا باشد دلي که با سر زلف تو آشنا باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نمي‌بينم بت خود را، نمي‌دانم کجا باشد؟

نمي‌بينم بت خود را، نمي‌دانم کجا باشد؟ شاعر : اوحدي مراغه اي دلم آرام چون گيرد؟ که جان از وي جدا باشد نمي‌بينم بت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد

تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد شاعر : اوحدي مراغه اي ناله و زاري من بر در و بامت باشد تا دلم بر رخ چون ماه تمامت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بهار و بوستان ما سر کوي تو بس باشد

بهار و بوستان ما سر کوي تو بس باشد شاعر : اوحدي مراغه اي چراغ مجلس ما پرتو روي تو بس باشد بهار و بوستان ما سر کوي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر که آن قامت و بالاي بلندش باشد

هر که آن قامت و بالاي بلندش باشد شاعر : اوحدي مراغه اي چه نظر بر دل بيمار نژندش باشد؟ هر که آن قامت و بالاي بلندش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشد

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشد شاعر : اوحدي مراغه اي شراب تلخ با خوبان شيرين کار خوش باشد بهار و باغ با ترکان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390