| گبري کهنيم و نام برداريم | | ما مرد کليسيا و زناريم |
| ششپنجزنان کوي خماريم | | دريوزه گران شهر گبرانيم |
| با جملهي زاهدان به انکاريم | | با جملهي مفسدان به تصديقيم |
| در دير مغان مغي به هنجاريم | | در فسق و قمار پير و استاديم |
| سالوس و نفاق را خريداريم | | تسبيح و ردا نميخريم الحق |
| گاهي مستيم و گاه هشياريم | | در گلخن تيره سر فرو برده |
| گاهي عوريم و گاه عياريم | | واندر ره تايبان نامعلوم |
| در حضرت حق چه مرد اسراريم | | با وسوسههاي نفس شيطاني |
| کاندر کف نفس خود گرفتاريم | | اندر صف دين حضور چون يابيم |
| اين است که دوست دوست ميداريم | | اين خود همه رفت عيب ما امروز |
| بي او به بهشت سر فرو ناريم | | ديري است که اوست آرزوي ما |
| او به داند اگر سزاواريم | | گر جملهي ما به دوزخ اندازد |
| در دوزخ و در بهشت با ياريم | | بي يار دمي چو زنده نتوان بود |
| جز يار ز هرچه هست بيزاريم | | بي او چو نهايم هرچه باداباد |
| فارغ ز دو کون همچو عطاريم | | در راه يگانگي و مشغولي |