گر کسي يابد درين کو خانه‌اي

گر کسي يابد درين کو خانه‌اي شاعر : عطار هر دمش واجب بود شکرانه‌اي گر کسي يابد درين کو خانه‌اي هر بن مويش بود بتخانه‌اي هر که او بويي ندارد زين حديث زين سخن خواند مرا ديوانه‌اي هر که در عقل لجوج خويش ماند باز ماند تا ابد بيگانه‌اي هر که اينجا آشناي او نشد اين سخن نشنوديي افسانه‌اي گر چنين خوابت نبردي از غرور پر دلي مي‌بايد و مردانه‌اي زن‌صفت را نيست با اين راز کار از دو عالم مي‌ببايد دانه‌اي مرغ اين اسرار را در حوصله شاخ شاخ آيد...