عابدي بودست در وقت کليم

عابدي بودست در وقت کليم شاعر : عطار در عبادت بود روز و شب مقيم عابدي بودست در وقت کليم ز آفتاب سينه تابش مي‌نيافت ذره‌ي ذوق و گشايش مي‌نيافت گاه گاهي ريش خود را شانه کرد داشت ريشي بس نکو آن نيک مرد پيش او شد کاي سپه سالار طور مرد عابد ديد موسي را ز دور تا چرا نه ذوق دارم من نه حال از براي حق که از حق کن سال بازپرسيد آن سخن، حق گفت دور چون کليم القصه شد بر کوه طور دايما مشغول ريش خويش ماند گوهر آنک از وصل ما درويش ماند ريش خود...