چنان نيست كه خداوند درب شكرگزارى را بر بنده اى بگشايد و درب زياد شدن نعمت را بر او ببندد. (بلكه هر دو باهم باز شده اند)

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ما كانَ اللّه ُ لِيَفْتَحَ عَلى عَبْدٍ بابَ الشُّكْرِ، وَ يَغْلِقَ عَنْهُ بابَ الزِّيادَةِ؛

هنگامى كه مسئله خوشحال كننده اى براى پيامبر پيش مى آمد، مى فرمودند: ستايش مخصوص خداونديست كه كارهاى خير با نعمتش تكميل مى شود و

امام علی علیه السّلام فرمودند:
كانَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله اِذا اَتاهُ اَمْرٌ يَسُرُّهُ قالَ: «اَلْحُمْدُلِلّهِ الَّذى بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصّالِحاتُ» وَ اِذا اَتاهُ اَمْرٌيَكْرَهُهُ قالَ: «اَلْحَمْدُلِلّهِ عَلى كُلِّ حالٍ»؛

در روزهاى آسايش و خوشبختى سپاسگزار باش، و در روزهاى گرفتارى و سختى صبور باش.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
كُنْ فِى السَّرَّاءِ عَبْدا شَكُورا وَفِى الضَّرّاءِ عَبْدا صَبُورا؛

با نعمت ها قبل از جدا شدن از شما رفتار نيكو داشته باشيد كه آنها از بين مى روند و عليه صاحب نعمت ناسپاس كه چطور با آنها رفتار كر

امام علی علیه السّلام فرمودند:
اَحْسِنُوا صُحْبَةَ النِّعَمِ قَبْلَ فِراقِها فَاِنِّها تَزُولُ وَتَشْهَدُ عَلى صاحِبِها بِما عَمِلَ فيه؛

خداوند تبارك و تعالى در هر نعمتى داراى حقّى مى باشد پس هر كس آن را ادا كند، خداوند نعمت او را زياد مى كند و هر كه كوتاهى كند، د

امام علی علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ لِلّهِ تَباركَ وَتَعالى فِى كُلِّ نِعْمَةٍ حَقّا فَمَنْ اَدّاهُ زادَهُ مِنْها، وَمَنْ قَصَّرَ عَنْهُ خاطَرَ بِزَوالِ نِعْمَتِهِ؛

سلام هفتاد حسنه دارد كه شصت و نه حسنه براى سلام كننده و فقط يك حسنه، براى پاسخ دهنده است.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
لِلسَّلامِ سَبْعُونَ حَسَنَةٌ، تِسْعَةٌ وَ سِتُّونَ لِلْمُبْتَدى وَواحِدَةٌ لِلرّادِّ؛

هرگاه يكى از شما وارد منزل خود شد بر خانواده خويش سلام كند و بگويد: السّلام عليكم (درود بر شما). و چنانچه در منزل كسى نبود بگوي

امام علی علیه السّلام فرمودند:
اِذا دَخَلَ اَحَدُكُمْ مَنْزِلَهُ فَلْيُسَلِّمْ عَلى اَهْلِهِ، يَقُولُ: اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ، فَاِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ اَهْلٌ فَلْيَقُل: اَلسَّلامُ عَلَيْنا مِنْ رَبِّنا؛

هر تازه وارد، نوعى وحشت ايجاد مى كند، لذا ورود را باسلام آغاز كنيد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
لِكُلِّ داخِلٍ دِهْشَةٌ فَابْدَئُوا بِالسَّلامِ؛

هر كس عيب خويش را ببيند، از عيب ديگرى غافل مى شود، هر كس از جامه تقوا عريان باشد، هيچ لباسى او را نخواهد پوشاند. و هر كس به تقس

امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَنْ اَبْصَرَ عَيْبَ نَفْسِهِ شَغَلَ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ وَمَنْ تَعَرّى عَنْ لِباسِ التَّقْوى لَمْ يَسْتَتِرْ بِشَىْ ءٍ مِنَ الِلّباسِ وَمَنْ رَضِىَ بِقِسْمِ اللّه ِ لَمْ يَحْزَنْ عَلى مافاتَهُ؛

هم اكنون عمل كنيد، كه زبان ها باز و رهاست، و بدن ها سالم و اندام ها نرم و انعطاف پذير، و زمينه دگرگونى گسترده، و مجال، گسترده

امام علی علیه السّلام فرمودند:
اَلاْنَ فَاعْمَلُوا، وَالْأَلْسُنُ مُطْلَقَةٌ، وَالْأَبْدَانُ صَحِيحَةٌ، وَالْأَعْضَاءُ لَدْنَةٌ، وَالْمُنْقَلَبُ فَسِيحٌ، وَالْمَجَالُ عَريضٌ؛