مسیر جاری :
جمیل (از اصحاب حضرت صادق علیه السلام) مىگوید:
وَ رَاَیْتُ أَبا عَبْدِاللّهِ علیه السلام یَسْتَلِمُ الاَْرْکانَ کُلَّها.
وَ رَاَیْتُ أَبا عَبْدِاللّهِ علیه السلام یَسْتَلِمُ الاَْرْکانَ کُلَّها.
امام صادق علیه السلام چون حاجتى مهم داشتند، بدون نماز و رکوع به سجده مىرفتند و هفت بار مىگفتند:
حلبى (یکى از یاران امام صادق علیه السلام) مىگوید: از امام صادق علیه السلام راجع به نماز شب و نماز وتر پرسیدم آیا در هنگام سفر و ترس از سرما و یا وجود بیمارى در ابتداى شب مىتوان آن را خواند؟ امام علیه السلام فرمودند:
لا بَأسَ أَنَا أَفْعَلُ ذلِکَ.
لا بَأسَ أَنَا أَفْعَلُ ذلِکَ.
سدیر صیرفى (یکى از یاران امام صادق علیه السلام) مىگوید: امام صادق علیه السلام همواره مىفرمودند:
سَیّدى غَیْبَتُکَ نَفَتْ رُقادى وَضَیَّقَتْ عَلَىَّ مِهادى وَ ابْتَـزَّتْ مِنّى راحَةَ فُؤادى.
سَیّدى غَیْبَتُکَ نَفَتْ رُقادى وَضَیَّقَتْ عَلَىَّ مِهادى وَ ابْتَـزَّتْ مِنّى راحَةَ فُؤادى.
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اِنّى ما شَرِبْتُ ماءً بارِداً اِلاّ ذَکَرْتُ الْحُسَیْنَ علیه السلام.
اِنّى ما شَرِبْتُ ماءً بارِداً اِلاّ ذَکَرْتُ الْحُسَیْنَ علیه السلام.
مالک (پیشواى فرقه مالکیه از اهل سنت) مىگوید من مدت زمانى به خدمت امام صادق علیه السلام رفت و آمد داشتم، او را هرگز در غیر این سه حالت ندیدم:
اِمّا مُصَلّیا وَ إمّا صامِتا وَ إمّا یَقْرَءُ الْقُرانَ وَ لایَتَکَلَّمُ فیما لایَعْنیه فَکانَ مِنَ الْعُلَماءِ الْعِبادِ الَّذینَ یَخْشَونَ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ.
اِمّا مُصَلّیا وَ إمّا صامِتا وَ إمّا یَقْرَءُ الْقُرانَ وَ لایَتَکَلَّمُ فیما لایَعْنیه فَکانَ مِنَ الْعُلَماءِ الْعِبادِ الَّذینَ یَخْشَونَ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ.
امام صادق علیه السلام به هنگام مصیبت و مشکلات مىفرمودند:
اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَمْ یَجْعَلْ مُصیبَتى فى دینى وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَوْ شاءَ أَنْ یَجْعَلَ مُصیبَتى أَعظَمَ مِمّا کانَتْ وَالْحَمْدُ لِلّهِ عَلَى الاَْمْرِ الَّذى شاءَ أَنْ یَکُونَ فَکانَ.
اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَمْ یَجْعَلْ مُصیبَتى فى دینى وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَوْ شاءَ أَنْ یَجْعَلَ مُصیبَتى أَعظَمَ مِمّا کانَتْ وَالْحَمْدُ لِلّهِ عَلَى الاَْمْرِ الَّذى شاءَ أَنْ یَکُونَ فَکانَ.
به امام صادق علیه السلام گفتند: کار خود را به چه اساسى استوار ساخته اىد؟ فرمودند:
عَلى أَرْبَعَةَ أَشْیاءَ: عَلِمْتُ أَنَّ عَمَلى لایَعْـمَلُهُ غَیرى فَاجْتَهَدْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ مُطَّلِعٌ عَلىَّ فَاسْتَحْیَیْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ رِزقى لایَاکُلُهُ غَیرى فَا طْمَانَنْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ اخِرَ أَمْرى الْمَوتُ فَاسْتَعْدَدتُ.
عَلى أَرْبَعَةَ أَشْیاءَ: عَلِمْتُ أَنَّ عَمَلى لایَعْـمَلُهُ غَیرى فَاجْتَهَدْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ مُطَّلِعٌ عَلىَّ فَاسْتَحْیَیْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ رِزقى لایَاکُلُهُ غَیرى فَا طْمَانَنْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ اخِرَ أَمْرى الْمَوتُ فَاسْتَعْدَدتُ.
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اَلْبَکّاؤُونَ خَمْسَةٌ: آدَمُ وَیَعْقُوبُ وَیُوسُفُ وَفاطِمَةُ بِنْتُ مُحَّمَدٍ صلىاللهعلیهوآله وَعَلىُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام ... فَبَکى عَلىُبْنُالْحُسَیْنِ علیهماالسلام عِشْرِینَ أَوْ أَرْبَعینَ سَنَةٍ؛
اَلْبَکّاؤُونَ خَمْسَةٌ: آدَمُ وَیَعْقُوبُ وَیُوسُفُ وَفاطِمَةُ بِنْتُ مُحَّمَدٍ صلىاللهعلیهوآله وَعَلىُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام ... فَبَکى عَلىُبْنُالْحُسَیْنِ علیهماالسلام عِشْرِینَ أَوْ أَرْبَعینَ سَنَةٍ؛
امام صادق علیه السلام فرمودند:
کانَ عَلىُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام یَمْشى مَشْیَةً کَأَنَّ عَلى رَأْسِهِ الطَّیْرُ لایَسْبِقُ یَمینُهُ شِمالَهُ.
کانَ عَلىُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام یَمْشى مَشْیَةً کَأَنَّ عَلى رَأْسِهِ الطَّیْرُ لایَسْبِقُ یَمینُهُ شِمالَهُ.
گروه بندی
تازه های احادیث
ویژه نامه ها
بیشترین بازدید هفته
دعای حضرت فاطمه زهرا (س) در روز شنبه
سخن حق را از هر که شنیدى بپذیر اگر چه دشمن و بیگانه باشد و ناحق را از هر که شنیدى نپذیر اگر چه دوست و نزدیک باشد.
ایمان شما چون لباسى که به تن دارید کهنه مى شود از خدا بخواهید که ایمان را در دل شما تازه کند.
برای دنیایت چنان كار كن كه گویا برای همیشه [در این دنیا] خواهی بود. و برای آخرتت [نیز چنان] سعی و تلاش كن كه گویا فردا از دنیا
آداب سلام کردن و جواب دادن
دعای حضرت فاطمه زهرا (س) در روز دوشنبه
شيطان (به يارانش) گفت: از راه سه چيز بر بني آدم غلبه مي کنم و در اين صورت باکي ندارم که او چه اعمال (نيکي) انجام مي دهد زيرا ا
همانا خداى عز و جل ، هر گاه بنده اى را دوست بدارد ، او را برآورنده نيازهاى مسجدى قرار مى دهد .
هر كس غذا بخورد و ديگرى به او نگاه كند، و به او ندهد، به دردى بى درمان مبتلا مى شود.
از لجاجت بپرهيز كه آغاز آن نادانی و فرجامش پشيمانی است.