یک تن غریب افتاده در بین سپاهی یک باوفا در بین انبوه سیاهی با مشک آبی کز شرار کین دریده با چشم خون و سینه لبریز آهی شهادت حضرت ابالفضل علیه...

عباس نام آور به خاک افتاده، ای وای تن را به شمشیر و کمان‌ها داده، ای وای فریاد واویلا رسد تا آسمان‌ها از حال و روز این یل آزاده، ای وای شهادت...

بر جای جای پیکرش زخمی عمیق است شمشیر نامردان به فرق او دقیق است این کینه جویی‌ها درون آدمیزاد هم ظلم قابیل است و از عهد عتیق است شهادت حضرت...

افتاده در خون قدّ و بالای امیری بر خاک ساحل تشنه سقای دلیری بار غم بی یاوری بر دوش مولا بر گوش زینب می‌رسد زنگ اسیری شهادت حضرت ابالفضل علیه...

از شدت ضرب عمود از اسب افتاد طوری که دیگر از زمین هم پا نمی‌شد سنگینی جسمش دلیل دیگری داشت تیری دگر روی تن او جا نمی‌شد شهادت حضرت ابالفضل...

هرچند ساده قامت او تا نمی‌شد اما حریف این کف و حورا نمی‌شد تیر درون چشم خود را با تلاشش می‌خواست بیرون آورد اما نمی‌شد شهادت حضرت ابالفضل...

شمع جمع عالمینی، بر علی نور دو عینی گل گلزار ولایت، تو علمدار حسینی الا صاحب کرم، گدای این درم دعا فرما که من، شبی باشم حرم شهادت حضرت ابالفضل...

ای کریم با وفا، ساقی کرب و بلا از ولادت بوده‌ای، حامی خون خدا ای امید تشنه کامان حسین ساقی اطفال عطشان حسین شهادت حضرت ابالفضل علیه السلام...

به شوق دیدنت نجوا گرفتیم میان مجلس تو جا گرفتیم شما فرموده‌ای حتما می‌آیی بیا که روضه‌ی سقا گرفتیم شهادت حضرت ابالفضل علیه السلام تسلیت باد

سرچشمه‌ی اشک و شور و احساس تویی یادآور عشق اشجع الناس تویی بر دست بریده همچنان گریانی سرلوحه‌ی عاشقان عباس تویی شهادت حضرت ابالفضل علیه السلام...