| وقف کردم نيم جاني داشتم | | عزم عشق دلستاني داشتم |
| گر ز عشق تو زياني داشتم | | صد هزاران سود کردم در دو کون |
| هر نفس تازه جهاني داشتم | | چون شدم با عشق رويش همنفس |
| سر مگر بر آسماني داشتم | | در صفات روي چون خورشيد او |
| گنگ گشتم گر زباني داشتم | | ليک چون رويش بديدم ذرهاي |
| يا نصيبي يا نشاني داشتم | | مدتي پنداشتم کز وصل او |
| يا خيالي يا گماني داشتم | | چون نگه کردم همه پندار بود |
| سرگذشت و داستاني داشتم | | با سر هر موي زلفش تا ابد |
| قصهي دل چون نهاني داشتم | | ليک دل پرغصه رفتم زير خاک |
| هر سرشکي ترجماني داشتم | | خواستم تا راز خود پنهان کنم |
| اين مصيبت هر زماني داشتم | | چون نديدم خويش را در خورد او |
| گر رگي بر استخواني داشتم | | موج ميزد درد و زاري چون رباب |
| در خروشي و فغاني داشتم | | بر تن عطار هر مويي که بود |