امام علی علیه السّلام فرمودند:
السُّرُورُ يَبسُطُ النَّفسَ و يُثِيرُ النَّشاطَ، الغَمُّ يَقبِضُ النَّفسَ و يَطوِي الانبِساطَ؛

امام علی علیه السّلام فرمودند:
... لَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ فِىَّ مَهْمَزٌ وَ لالِقائلٍ فِىَّ مَغْمَزٌ، الَذَّليلُ عِنْدى عَـزيزٌ حَتّى اخُذَ الْحَقَّ لَهُ، وَ الْقَوِىُّ عِنْدى ضَعيفٌ حَتّى اخُذَ الْحَقَّ مِنْهُ رَضينا عَنِ اللّه ِ قَضاءَهُ وَ سَلَّمْنا لِلّه أَمْرَهُ؛

امام علی علیه السّلام فرمودند:
وَ قَدْ عَلِمْتُمْ مَوْضِعى مِنْ رَسُولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آلهبِاْلقَرابَةِ الْقَريبَةِ وَ الْمَنْزَلَةِ الْخَصيصَةِ، وَضَعَنى فىحِجْرِهِ وَ أَنَا وَلَدٌ يَضُمُّنى اِلى صَدْرِهِ، وَ يَكْنُفُنى اِلى فِراشِهِ، وَ يَمُسُّنى جَسَدَهُ، وَ يُشِمُّنى عَرْفَهُ، وَكانَ يَمْضَغُ الشَّيْى ءَ ثُمَّ يُلـْقِمُنيهُ، وَ ما وَجـَدَ لى كَذْبـَةً فى قَوْلٍ وَلا خَطْلَةً فى فِعْلٍ؛

امام علی علیه السّلام در باره «خَبّاب بن ارَت» فرمودند:
یَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابَ بْنَ الْأَرَتِّ فَلَقَدْ أَسْلَمَ رَاغِباً وَ هَاجَرَ طَائِعاً (وَ قَنِعَ بِالْکَفَافِ وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ) وَ عَاشَ مُجَاهِداً طُوبَى لِمَنْ ذَکَرَ الْمَعَادَ وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ وَ قَنِعَ بِالْکَفَافِ وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ ؛

امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَنْ أَسْرَعَ إِلَى النَّاسِ بِمَا يَكْرَهُونَ قَالُوا فِيهِ مَا لَا يَعْلَمُونَ؛

امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَنْ أَطَالَ الْأَمَلَ أَسَاءَ الْعَمَلَ؛

امام علی علیه السّلام در مسیر خود به شام، دهقانان شهر «انبار» را دید که از اسبها پایین پریده پیشاپیش او می دوند. حضرت فرمودند:

امام علی علیه السلام به فرزندشان امام حسن علیه ‏السّلام فرمودند:

امام علی علیه السّلام فرمودند:
لِسَانُ الْعَاقِلِ وَرَاءَ قَلْبِهِ وَ قَلْبُ الْأَحْمَقِ وَرَاءَ لِسَانِهِ؛

امام علی علیه السّلام به یکی از یارانشان که بیمار شده بود، فرمودند: