بى گمان دنيا براى راستان سراى راستى و براى دنياشناسان سراى عافيتو براى توشه گيران سراى بى نيازى و براى پند پذيران سراى پند و ان

امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ الدُّنْيا دارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَها،وَدارُ عافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْها،وَدارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْها،وَدارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِها.مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللّه ِ،وَمُصَلَّى مَلاَئِكَةِ اللّه ِ،وَمَهْبِطُ وَحْيِ اللّه ِ،وَمَتْجَرُ أَوْلِياءِ اللّه؛

چهار چيز نشانه سقوط و انحطاط دولت هاست: تباه ساختن ريشه ها و دست يازيدن به شاخ و برگها و پيش انداختن فرومايگان و پس راندن فرزان

امام علی علیه السّلام فرمودند:
يُسْتَدَلُّ عَلَى إِدْبارِ الدُّوَلِ بِأَرْبَعٍ:تَضْيِيعِ الْأُصُولِ وَ التَّمَسُّكِ بِالْفُرُوعِوَ تـَقْديمِ الْأَراذِلَ وَ تَأْخيرِ الْأَفاضِلِ؛

چهار چيز نشانه انحطاط و ارتجاع است: تدبير و مديريت بد، ولخرجى هاى زشت و ناپسند، از حوادث روزگار كم عبرت گرفتن و غرور و فريب دني

امام علی علیه السّلام فرمودند:
يُسْتَدَلُّ عَلَى الأَْْبارٍ بِأَرْبَعٍ: بِسُوءِ التَّدْبيرِوَ قُبْحِ التَّبْذيِر وَ قِلَّةِ الأَْْتبِارِ وَ كَثْرَةِ الأَْْتِرارِ؛

خورشيد و ماه وگياه و درخت و آب و سنگ را بادقت بنگر، و نيز آمد و شد شب و روز را و درهم خروشيدن درياها و انبوهى كوهها و بلنداى قل

امام علی علیه السّلام فرمودند:
فَانْظُرْ إِلَى الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ، وَالنَّبَاتِ وَالشَّجَرِ، وَالْمَاءِ وَالْحَجَرِ، وَاخْتِلاَفِ هذَا اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَتَفَجُّرِ هذِهِ الْبِحَارِ، وَكَثْرَةِ هذِهِ الْجِبَالِ، وَطُولِ هذِهِ الْقِلاَلِ. وَتَفَرُّقِ هذِهِ اللُّغَاتِ، وَالْأَلْسُنِ الُْمخْتَلِفَاتِ.فَالْوَيْلُ لِمَنْ أَنْكَرَ الْمُقَدِّرَ، وَجَحَدَ الْمُدَبِّرَ! زَعَمُوا ...؛

سپاس خداوندى را كه تجربه ها او را دريافت نمى كند و در هيچ عرصه اى نمى گنجد، چشمها او را نمى بينند و پرده ها او را نمى پوشند. با

امام علی علیه السّلام فرمودند:
أَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لا تَدْرِكُهُ الشَّواهِدُ وَ لاَ تَحْويهِ الْمَشاهِدُ وَ لا تَراهُ النَّواظِرُ وَ لا تَحْجُبُهُ السَّواتِرُ. الدّالُ عَلىَ قِدَمِهِ بِحُدُوثِ خَلْقِهِ وَ بِحُدُوثِ خَلْقِهِ عَلى وُجُودِهِ وَ بِاشْتِباهِهِمْ عَلى أَنْ لاشَبَهَ لَهُ؛

با رعيت فروتن باش.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
اِخْفِضْ لِلرَّعِيَّةِ جَناحَكَ؛

مؤمن هرگاه بنگرد، پند گيرد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذا نَظَرَ اعْتَبَرَ؛

اي قنبر آرام باش ! فحاش را با بي اعتنايي به حال خود گذار تا خدا را با اين عمل از خود راضي و شيطان را ناراحت و بدحال سازي و از ا

جابر گفت: أميرالمؤمنين عليه السّلام (هنگامي که شنيد مردي به قنبر فحش مي دهد و قنبر قصد او را كرده است) قنبر را ندا دادند كه:
مَهْلاً يا قَنْبَرُ، دَعْ شاتِمَک مُهاناً تُرْضِي الرَّحْمنَ وَ تُسْخِطُ الشَّيْطانَ وَ تُعاقِبُ عَدُوَّک ... ؛

انسان هاي زاهد ... حزن و اندوهشان شديد است گر چه (در ظاهر) خوشحال هستند.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
انّ الزّاهدين ... يَشتَدُّ حزنُهم و اِن فَرِحُوا؛

ثمن و بهاي بهشت، زهد در دنياست.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ثمن الجنّةِ الزّهدُ في الدّنيا؛