عالم كسى است ، كه از آموختن دانش خسته نشود .

امام على علیه السّلام فرمودند:
العالِمُ الّذي لايَمَلُّ مِن تَعَلُّمِ العِلم؛

ميوه دانش ، خالص گردانيدن عمل (براى خدا) است .

امام على علیه السّلام فرمودند:
ثَمَرَةُ العِلمِ إخلاصُ العَمَلِ ؛

ميوه دانش ، پرستش است .

امام على علیه السّلام فرمودند:
ثَمَرَةُ العِلمِ العِبادَةُ؛

ميوه دانش ، به كار بستن آن است .

امام على علیه السّلام فرمودند:
ثَمَرَةُ العِلمِ العَمَلُ بهِ ؛

بر دانشمند است كه آنچه را مى داند به كار بندد و سپس در پى ياد گرفتن دانشى رود كه نمى داند .

امام على علیه السّلام فرمودند:
عَلَى العالِمِ أن يَعمَلَ بِما عَلِمَ ،ثُمَّ يَطلُبَ تَعَلُّمَ ما لَم يَعلَم؛

علم و عمل به هم پيوسته اند . بنابراين ، هر كه بداند ، عمل كند و هر كه عمل كند ، بداند . علم ، عمل را صدا مى زند ، اگر پاسخش داد

امام على علیه السّلام فرمودند:
العِلمُ مَقرونٌ بِالعَمَلِ ، فمَن عَلِمَ عَمِلَ ، والعِلمُ يَهتِفُ بِالعَمَلِ ، فإن أجابَهُ وإلاّ ارتَحَلَ عَنهُ ؛

آنچه مردم را به تحصيل دانش بى رغبت كرده ، اين است كه مى بينند كمتر عالمى است كه به علمش عمل كند .

امام على علیه السّلام فرمودند:
نَّما زَهَّد النّاسَ في طَلَبِ العِلمِ كَثرَهُ ما يَرَونَ مِن قِلَّةِ مَن عَمِلَ بِما عَلِم ؛

دنـيا هـمه اش نـادانى است، مگر آن جاها كه علم باشد و علم همه اش حجّت (بردارنده اش) است ، مگر علمى كه به آن عمل شود .

امام على علیه السّلام فرمودند:
الدّنيا كُلُّها جَهلٌ إلاّ مَواضِعَ العِلمِ ، والعِلمُ كُلُّه حُجَّةٌ إلاّ ما عُمِلَ بهِ ؛

علمِ بدون عمل وزر و وبال است؛ وعملِ بدون علم گمراهى است.

امام على علیه السّلام فرمودند:
العِلمُ بِلا عَمَلٍ وَبالٌ ،العَمَلُ بِلا عِلمٍ ضَلالٌ؛

هر گاه خبرى را شنيديد ، در انديشه به كار بستن آن باشيد ، نه به فكر نقل كردنش ؛ زيرا بازگو كنندگان دانش بسيارند و به كار برندگان

امام على علیه السّلام فرمودند:
اعقِلوا الخَبَرَ إذا سَمِعتُموهُ عَقلَ رِعايَةٍ لا عَقلَ رِوايَةٍ؛ فإنَّ رُواةَ العِلمِ كَثيرٌ ورُعاتَهُ قَليلٌ؛