مرگ ، دروازه آخرت است .

امام على عليه السّلام فرمودند:
المَوتُ بابُ الآخِرَةِ ؛

امام على علیه السلام - به فرزند بزرگوارشان امام حسن علیه السلام- فرمودند: فرزندم ، بسیار به یاد مرگ باش و به یاد آنچه در آن افت

امام على علیه السلام به فرزندشان امام حسن علیه السلام فرمودند:
یا بُنیَّ ، أکثِرْ مِن ذِکرِ المَوتِ ، وذِکرِ ما تَهجُمُ علَیهِ وتُفضی بعدَ المَوتِ إلَیهِ ، حتّى یأتیَکَ وقد أخَذتَ مِنهُ حِذرَکَ وشَدَدتَ لَه أزرَکَ ، ولا یَأتیَکَ بَغتَةً فیَبهَرَکَ ؛

كسى كه فردا را از عمر خود به شمار آورد، مرگ را در جايگاه شايسته اش قرار نداده است .

امام على عليه السّلام فرمودند:
ما أنزَلَ المَوتَ حَقَّ مَنزِلَتِهِ مَن عَدَّ غَدا مِن أجَلِهِ ؛

امام على علیه السلام - در پاسخ به سؤالى درباره آمادگى براى مرگ- فرمودند: به جا آوردن واجبات و دورى کردن از حرام ها و فرا گرفتن

امام على علیه السلام در پاسخ به سؤالى درباره آمادگى براى مرگ، فرمودند:
أداءُ الفَرائضِ ، واجتِنابُ الَمحارِمِ ، والاشتِمالُ علَى المَکارِمِ ، ثُمّ لایُبالی أوَقَعَ علَى المَوتِ أم وَقَعَ المَوتُ علَیهِ . واللّه ، ما یُبالی ابنُ أبیطالبٍ أوَقَعَ علَى المَوتِ أم وَقَعَ المَوتُ علَیهِ .

مرگ را سختى هايى است دشوارتر از آن كه در وصف گنجد يا با خردهاى مردم جهان سنجيده شود .

امام على عليه السّلام فرمودند:
إنّ للمَوتِ لَغَمَراتٍ هِيَ أفظَعُ مِن أن تُستَغرَقَ بصِفَةٍ ، أو تَعتَدِلَ على عُقولِ أهلِ الدّنيا ؛

هر كه مرا دوست داشته باشد، در هنگام مرگش مرا آن گونه كه خوشايند اوست بيابد و هركه مرا دشمن داشته باشد، به هنگام مرگش مرا بدان گ

امام على عليه السّلام فرمودند:
من أحَبَّني وجَدَني عندَ مَماتِهِ بحَيثُ يُحِبُّ، ومَن أبغَضَني وجَدَني عندَ مَماتِهِ بحَيثُ يَكرَهُ ؛

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلّم به ما دستور داد مردگانمان را در ميان مردمانى صالح به خاك بسپاريم ؛ زيرا مردگان نيز همچون

امام على عليه السّلام فرمودند:
أمَرَنا رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله و سلّم أن نَدفِنَ مَوتانا وَسطَ قَومٍ صالِحينَ ؛ فإنّ المَوتى يَتأذّونَ بجارِ السَّوءِ كما يَتأذّى بهِ الأحياءُ ؛

هر كس طالب ماندن است ، كه البته ماندنى در كار نيست ؛ صبح زود صبحانه بخورد ، كفشِ خوب بپوشد ، قرض خود را كم كند و با زنان كمتر آ

امام على عليه السّلام فرمودند:
مَن أرادَ البَقاءَ ولا بَقاءَ فَلْيُباكِرِ الغَداءَ ، وَليُجَوِّدِ الحِذاءَ ، وَليُخَفِّفِ الرِّداءَ ،وَلْيُقِلَّ غُشْيانَ النِّساءِ ؛

پيامبر خدا از اين نهى فرمودند كه در حالى مرد با همسرش آميزش كند كه كودكى در گهواره ، آنان را مى نگرد .

امام على عليه السّلام فرمودند:
نَهى رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله و سلّم أن يُجامِعَ الرَّجُلُ امرَأَتَهُ ، وَالصَّبِيُّ فِي المَهدِ يَنظُرُ إلَيهِما ؛

اگر كسى از شما بخواهد با همسر خويش به هم آيد ، بگويد: «خداوندا! من به فرمان تو شرمگاه او را بر خويش حلال دانستم و به عنوان اما

امام على عليه السّلام فرمودند:
إذا أرادَ أحَدُكُم مُجامَعَةَ زَوجَتِهِ فَليَقُل: «اللّهُمَّ إنِّي استَحلَلتُ فَرجَها بِأَمرِكَ ، وقَبِلتُها بِأَمانَتِكَ ؛ فَإِن قَضَيت لي مِنها وَلَداً فَاجعَلهُ ذَكَراً سَوِيّاً ، ولا تَجعَل لِلشَّيطانِ فيهِ نَصيباً ولا شَريكاً» ؛