با همسايه ات خوشرفتارى كن تا مسلمان راستين باشى.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اَحْسِنْ مُجاوَرَةَ مَنْ جاوَرْتَ تَكُنْ مُسْلِما.

بر شما باد به خوشرفتارى با همسايه، چون خداوند تبارك و تعالى به آن امر فرموده است.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
عَلَيْكُمْ بِحُسْنِ الْجَوارِ فَاِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ اَمَرَ بِذلِكَ؛

معاشرت و رفت و آمد با خويشاوندان، حساب روز قيامت را بر انسان آسان مى كند.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ صِلَةَ الرَّحِمِ تُهَوِّنُ الْحِسابَ يَوْمَ الْقِيامَةِ؛

وقتى شخصى را دوست دارى، دوست داشتن خود را به او اعلام كن.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اِذا اَحْبَبْتَ رَجُلاً فَاَخْبِرْهُ؛

برترين اعمال سه چيز است: 1 ـ خواندن نماز در وقت آن. 2 ـ نيكى با پدر و مادر. 3 ـ جهاد در راه خدا.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اَفْضَلُ الاْعَمالِ الصَّلاةُ لِوَقْتِها، وَبِرُّالْوالِدَيْنِ وَالْجِهادُ فِى سَبيلِ اللّهِ؛

فرزندان خود را احترام كنيد و آنها را خوب تربيت كنيد تا خداوند شما را بيامرزد.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اَكْرِمُوا اَوْلادَ كُمْ وَاَحْسِنُوا ادابَهُمْ يَغْفِرْلَكُمْ؛

عدالت را بين فرزندانتان مراعات كنيد، همان طور كه دوست داريد آنها در نيكى و اظهار مهربانى بين شما به عدالت رفتار نمايند.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اِعْدِلُوا بَيْنَ اَوْلادِ كُمْ كَما تُحِبُّونَ اَنْ يَعْدِلُوا بَيْنَكُمْ فِى الْبِرِّوَ اللُّطْفِ؛

پسرت را، هفت سال رها كن بازى كند و در هفت سال بعد او را تربيت كن و در هفت سال سوّم (14تا 21) هميشه همراهت باشد، پس اگر درستكار

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
دَعْ اِبْنَكَ يَلْعَبُ سَبْعَ سِنينَ وَيُؤْدَّبُ سَبْعا وَاَلْزِمْهُ نَفْسَكَ سَبْعَ سِنينَ فَاِنْ اَفْلَحَ وَ اِلاّ فَاِنَّهُ مَنْ لاخَيْرَ فِيهِ؛

حضرت عيسى بن مريم به بعضى از ياران خود فرمودند: آنچه را كه دوست ندارى نسبت به تو انجام شود تو نيز نسبت به هيچ كس انجام مده!

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
قالَ عيسَى بنُ مَرْيَمَ لِبَعْضِ اَصْحابِهِ: مالا تُحِبُّ اَنْ يُفْعَلَ بِكَ فَلا تَفْعَلْهُ بِاَحَدٍ؛

پيامبرخدا(صلى الله عليه و آله) با هر كسى دست مى داد، دستش را نمى كشيد تا طرف مقابل دستش را بكشد و از او جدا نمايد.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ما صافَحَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله رَجُلاً قَطُّ فَنَزَعَ يَدَهُ حَتّى يَكُونَ هُوَالَّذى نَزَعَ يَدَهُ مِنْهُ؛