مسیر جاری :
براى گلودرد، چيزى چون نوشيدن شير نيافته ايم .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ما وَجَدنا لِوَجَعِ الحَلقِ مِثلَ حَسوِ اللَّبَنِ؛
ما وَجَدنا لِوَجَعِ الحَلقِ مِثلَ حَسوِ اللَّبَنِ؛
بر تو باد شير؛ چرا كه گوشت مى روياند و استخوان را استحكام مى بخشد .
به نقل از ابو الحسن اصفهانى: نزد امام صادق عليه السلام بودم . در حالى كه من نيز مى شنيدم ، مردى به ايشان گفت : فدايت شوم ! من در بدنم احساس ضعف مى كنم . امام عليه السلام به او فرمودند :
عَلَيكَ بِاللَّبَنِ ؛ فَإِنَّهُ يُنبِتُ اللَّحمَ ، ويَشُدُّ العَظمَ ؛
عَلَيكَ بِاللَّبَنِ ؛ فَإِنَّهُ يُنبِتُ اللَّحمَ ، ويَشُدُّ العَظمَ ؛
روغن حيوانى ، چيزى است كه همانند آن ، به بدن درنيامده است ؛ امّا من آن را براى پير ، ناخوشايند مى دانم .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
السَّمنُ ما دَخَلَ جَوفا مِثلُهُ ، وإنَّني لَأَكرَهُهُ لِلشَّيخِ ؛
السَّمنُ ما دَخَلَ جَوفا مِثلُهُ ، وإنَّني لَأَكرَهُهُ لِلشَّيخِ ؛
پنير و گردو، چون با هم يك جا جمع شوند، در هر يك از آنها درمان است ؛ امّا اگر از هم جدا شوند ، در هر يك از آنها درد است .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
الجُبنُ وَالجَوزُ إذَا اجتَمَعا في كُلِّ واحِدٍ مِنهُما شِفاءٌ ، وإنِ افتَرَقا كانَ في كُلِّ واحِدٍ مِنهُما داءٌ ؛
الجُبنُ وَالجَوزُ إذَا اجتَمَعا في كُلِّ واحِدٍ مِنهُما شِفاءٌ ، وإنِ افتَرَقا كانَ في كُلِّ واحِدٍ مِنهُما داءٌ ؛
پنير، چه نيكو لقمه اى است! نوشيدن انسان را خوش بو مى سازد، آنچه را پيش از آن هست، هضم مى كند و آنچه را پس از آن باشد، دوست داشت
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
نِعمَ اللُّقمَةُ الجُبنُ ؛ يُطَيِّبُ الشَّربَةَ ، ويَهضِمُ ما قَبلَهُ ، ويُمرِئُ ما بَعدَهُ؛
نِعمَ اللُّقمَةُ الجُبنُ ؛ يُطَيِّبُ الشَّربَةَ ، ويَهضِمُ ما قَبلَهُ ، ويُمرِئُ ما بَعدَهُ؛
شانه زدن ريش ، دندان ها را استحكام مى بخشد .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
المَشطُ لِلِّحيَةِ يَشُدُّ الأَضراسَ؛
المَشطُ لِلِّحيَةِ يَشُدُّ الأَضراسَ؛
شانه كردن موى سر ، بلغم را از ميان مى بَرَد ، شانه زدن ابروها ، ايمنى از جذام است و شانه زدن موى گونه ها ، دندان ها را استحكام
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
تَسريحُ الرَّأسِ يَقطَعُ البَلغَمَ ، وتسَريحُ الحاجِبَينِ أمانٌ مِنَ الجُذامِ ، وتَسريحُ العارِضَينِ يَشُدُّ الأَضراسَ ؛
تَسريحُ الرَّأسِ يَقطَعُ البَلغَمَ ، وتسَريحُ الحاجِبَينِ أمانٌ مِنَ الجُذامِ ، وتَسريحُ العارِضَينِ يَشُدُّ الأَضراسَ ؛
در هر جمعه ، اندكى از سبيل و ناخن هاى خود را بگير؛ و اگر هم چيزى وجود نداشته باشد ، آن را [كمى] بساى ، ديوانگى ، جذام و پيسى به
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
خُذ مِن شارِبِكَ وأظفارِكَ في كُلِّ جُمُعَةٍ ؛ فَإِن لَم يَكُن فيها شَيءٌ فَحُكَّها لا يُصيبُكَ جُنونٌ ولا جُذامٌ ولا بَرَصٌ ؛
خُذ مِن شارِبِكَ وأظفارِكَ في كُلِّ جُمُعَةٍ ؛ فَإِن لَم يَكُن فيها شَيءٌ فَحُكَّها لا يُصيبُكَ جُنونٌ ولا جُذامٌ ولا بَرَصٌ ؛
این عمل ، نوعى پیشگیرى از بیمارى و عمل به سنّت (پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله) است .
به نقل از ابن فضّال، نزد امام صادق علیه السلام از کوتاه کردن سبیل سخن به میان آوردیم، حضرت فرمودند:
نُشرَةٌ ، و هُوَ مِنَ السُّنَّةِ؛
نُشرَةٌ ، و هُوَ مِنَ السُّنَّةِ؛
یاران حضرت محمّد صلى الله علیه و آله و سلّم ، موهاى خود را مى زدند ؛ یعنى کوتاه مى کردند .
به نقل از ابن سنان: به امام صادق علیه السلام عرض کردم : درباره بلند کردن موها چه مى فرمایىد؟ حضرت فرمودند:
کانَ أصحابُ رسول اللّه صلى الله علیه و آله و سلّم مُقَصِّرین؛ یَعنِی الطَّمَّ؛
کانَ أصحابُ رسول اللّه صلى الله علیه و آله و سلّم مُقَصِّرین؛ یَعنِی الطَّمَّ؛
گروه بندی
تازه های احادیث
ویژه نامه ها
بیشترین بازدید هفته
حدیث عاجزترین مردم
عامل تباهی عقل
عبادت از روی معرفت
بیکاری و بیهودگی در دنیا
هر كس غذا بخورد و ديگرى به او نگاه كند، و به او ندهد، به دردى بى درمان مبتلا مى شود.
هر كس از دنيا برود، در حاكى كه او را امام و پيشوايى نباشد كه مطيع و گوش به فرمان او باشد، به مرگ جاهليّت مرده است. نكته: در عصر
فاصله گناه و کار خوب
پيامبر خدا (صلی الله علیه و آله) از كوتاه كردن ناخن با دندان نهى فرمودند .
هر آينه عيسى بن مريم عليه السلام فرمود: «روز آفريده شد تا در آن نماز واجب را ادا كنى كه از آن بازخواست و با آن حسابرسى خواهى شد
به خداى سوگند، سوگندى راست! كه اگر آگاه گردم كه در مال مسلمانان به كم و بيش خيانت ورزيده اى، چنان بر تو سخت گيرم كه اندك مال گر