با نوجوانان خود آن‌گونه که مناسب سن و سال آنهاست رفتار کنید، صحبت کودکانه با نوجوانان خطاست.

با فرزندان با حسن نیت رفتار نمایید تا به امراض روانی چون حسد، عقده و کمبود مبتلا نشوند.

به جای تندی با کودکان با صفا و علاقه‌مندی و رفاقت رفتار کنید، تا در پرورش استعدادها و رغبت‌های خداداد آنان پیروز و موفق باشید.

رفتاری را داشته باشید که خود کودک بتواند اخلاق و رفتار زشت و زیبا را تمیز بدهد و از بدی‌ها متنفر گردد.

از انجام اعمالی که به وقارتان صدمه می‌زند و نشانه ضعف است پرهیز کنید مانند به‌کار بردن حرف‌های زشت در مقابل کودک یا جزع و فزع در سر مسائل جزیی.

باید نسبت به تمایلات تند و زودگذر کودکتان حوصله به خرج دهید.

کودکان را با واژه‌ها و اصطلاحات مناسب مطلوب و مثبت مورد خطاب قرار دهید.

در عین جدی رفتار کردن با کودکان، باید همواره خصوصیت انعطاف پذیری خود را حفظ کنید.

پیامبراکرم(ص) فرمودند: دختران را با نظر رحمت بنگرید و تا حدود امکان باید از آزرده خاطر کردن آنها پرهیز کنید.

کودکان دیرآموز خود را با پیروی از اصول روان شناسی و مبانی تعلیم و تربیت، استوار و قابل ترقی و پیشرفت نمایید.