شما بزرگسالان نباید مانع گردش و بازی خردسالان شوید بلکه از حال آنها غفلت نکنید، و همواره حافظ و نگهبان و پشتیبان آنها باشید.

کودکان خود را به بازی خارج از اتاق راهنمایی کنید، تا بدن آنها در معرض نور آفتاب که برای رشد و سلامت لازم است قرار گیرد تا موجب تولید ویتامین...

باید برای کودک پس از درس مجالی برای بازی فراهم آورید تا خستگی‌های ناشی از درس برطرف شده و برای مطالعه و درس دیگر مهیا شود.

شایسته است کودک به هنگام خردسالی، بازیگوش و شرور باشد تا در بزرگسالی صبور و شکیبا گردد،‌ پس شایسته نیست کودک جز این باشد.

مواقع تفریح و شادمانی فرصت است، باید فرصت‌ها را مغتنم بشمارید، و از آنها به نفع سعادت و خوشبختی فرزندان خود استفاده کنید.

کودکان خود را آزاد بگذارید تا بازی کنند و فکرشان را به‌کار اندازند، اما به‌طور غیرمستقیم بر بازی آنها نظارت کنید، و در موقع لزوم یاریشان نمایید.

امام صادق(ع) می فرمایند: فرزندان خود را آزاد بگذارید که تا سن 7 سالگی بازی کنند.

والدین عزیز بگذارید 7 سال اول زندگی کودک آزادانه به بازی و جنبش‌های بدنی مصروف گردد.

هرگز نباید برای رهایی از سر و صدای کودکان آنها را در محیط های نامناسب و در کوچه و خیابان رها کنید.

در حین بازی اصول تربیت را به او بیاموزید و بگذارید بچه‌ها بازی کنند و سعی کنید حافظه کودک را از مطالب خوب و پسندیده گرانبار نمایید.