روش‌های تربیتی و چگونگی برخورد با کودک و نیز انتظاراتی که از وی دارید باید متناسب با شرایط و خصوصیات ویژه او باشد.

از پسران خود به یک گونه درخواست و توقع داشته باشید و از دختران خود درخواست و توقعی دیگر.

به رفتار کودک آن‌گونه که هست نگاه کنید نه آن‌گونه که می‌خواهید باشد.

شما والدین و مربیان عزیز بایستی از وجود تفاوت‌های فردی میان کودکان آگاه باشید که اولاً: از دو کودک همسن و یا کودکان یک خانواده انتظارات یکسانی...

آگاه باشید که علت پایین بودن نمرات کودک شما فقط کاهلی و بازیگوشی نیست بلکه ممکن است بعلت ضریب هوشی پایین و میزان درک اندک باشد.

با شاگردان خود در عین شادابی و گشاده رویی و اظهار شادمانی و محبت خوش آیند و صمیمانه و ابراز دلسوزی و احسان به آنها از طریق بذل علم و مقام و گرامی‌داشت...

از توانایی فرزندانتان به نحو احسن استفاده کنید.

آنچه انجام آن برای کودک سنگین و طاقت فرساست از او نخواهید.

والدین محترم به اندازه امکانات و استعدادهای فرزندانتان از آنها مسئولیت بخواهید.

توقعات و انتظارات خود را از کودکان و نوجوانان، با توجه به شناختی که از جنبه‌های عقلانی- عاطفی آنها دارید متعادل و متناسب سازید.