بین فرزندان خود مساوات را برقرار کنید، دختران خود را دوست بدارید زیرا که دختران مهربان، فداکار، مونس و مبارکند.

عزت نفس در دختران باعث می‌شود که خود را از فساد و بدنامی دور بدارند.

کودک را از همان دوران خردسالی باید وادار کنید که عزت نفس را تمرین کند.

همه مشکلات کودکان را برایشان حل ننمایید بلکه بگذارید در مواردی خودشان با مشکلات روبرو شده و با ابتکار خود موانع را از سر راه بردارند.

اصرار نداشته باشید به جای فرزندانتان برای آنها تصمیم بگیرید بلکه آنها را روشن سازید، سپس مسئولیت تصیم و اراده را بر عهده خودشان بگذارید.

به اندازه کافی به کودکانتان توجه کنید تا آنها ندانسته دست به رفتاری نزنند تا بدان وسیله جلب توجه نمایند.

در مواقع بیماری کودکان، توجه بیش از اندازه به آنها نکنید زیرا به آنان چنین تفهیم می‌کند که بیمار بودن موجب جلب توجه دیگران می‌شود.

روی کارهایی که کودک نمی‌تواند انجام دهد تکیه نکنید بلکه به آنچه که می‌تواند انجام دهد تکیه کنید.

از توجه بیش از حد نسبت به فرزندان خویش دوری نمایید تا از خودراضی و خودبزرگ‌ بین بار نیایند.

هنگام حرف زدن کودک تمام توجه خود را به او معطوف کنید تا نیازی در خود برای سریع حرف زدن احساس نکند.