مسیر جاری :
چون صبا با تن بیمار و دل بی طاقت
چون صبا با تن بیمار و دل بی طاقت
به هواداری آن سرو خرامان بروم
گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب
گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب
من به بوی سر آن زلف پریشان بروم
خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
راحت جان طلبم و از پی جانان بروم
در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت
در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت
با دل زخم کش و دیده گریان بروم
گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز
گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز
سجده شکر کنم و از پی شکرانه روم
بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار
بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار
چند و چند از پی کام دل دیوانه روم
ذره خاکم و در کوی توام جای خوش است
ذره خاکم و در کوی توام جای خوش است
ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم
بسته ام در خم گیسوی تو امید دراز
بسته ام در خم گیسوی تو امید دراز
آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم
من نه آنم که ز جور تو بنالم حاشا
من نه آنم که ز جور تو بنالم حاشا
بنده معتقد و چاکر دولتخواهم
آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم
آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم
خاک می بوسم و عذر قدمش می خواهم
گروه بندی
تازه های پیامک
ویژه نامه ها
بیشترین بازدید هفته
اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من
دل من داند و من دانم و دل داند و من
خاک...
اگر هم سفر از تو بهتر و يا با تو برابر نباشد و يار اگر نادان باشد تنهائي...
وقف، نماد رشد انساني در جامعه ديني است.
از نشانه هاي بي خردي ، ندانستن ثبات فکري و تنوع طلبي زياد است .
دلت شاد و لبت خندان بماند
برایت عمرجاویدان بماند
خدارا میدهم سوگند برعشق
هرآن...
پشت نگاهم نگاهی است که از فراسوی زمان و مکان تو را انتظار می کشد
تمامی...
با وقف قسمتي از اموال خويش دنيا و آخرت خود و فرزندمان را بيمه كنيم.
وقف،چشمه جوشان و مستمر براى حيات ابدى است.
بلبل هفت تا بچه ميزاره، شيش تاش سره ، يكيش بلبل ! «ضرب المثل ايراني»
تو آمدی رمضان سفره ی ضیافت شد