در برابر احسان دیگران، حتما به گونه‌‌ای از آنها تشکر کنیم.

آبروی خود را حفظ کن و در مقابل درخواست مردم تقاضای آنها را رد نکن.

اگر می‌‌بینید مردم برای رفع مشکلات‌‌شان به شما رجوع می‌‌کنند، این علامت عظمت و نعمت‌‌های فراوان توست.

ارتباط خود را محدود به عده‌‌ای کنیم که می‌‌‌بایست با آنها معاشرت داشته باشیم.

اگر می‌‌خواهی همیشه سودی دائمی داشته باشی، کاری را شروع کن که سودش برای مردم بیشتر باشد.

اولین قدم برای همراه کردن دیگران با خود، سلام کردن است.

با دست و دل بازی و گذشتن از پول بر دیگران آقایی کن.

رفتار تو معرف شماست، پس اصالت خانوادگی و شخصیت خود را با عقل و ادب همراه کنیم.

در قهر زیاده روی نکن و فکر وقتی باش که می‌‌خواهی دوباره آشتی و دوستی کنی.

با خوش اخلاقی شریک زندگی دیگران شویم.