تو گل مینویی و ریحانه باغ بهشت از جلالت عرش را، زینت فزایی ای حسن خو حَسن، طینت حسن، ظاهر حسن، باطن حسن در حقیقت رحمت بی‏منتهایی ای حسن...

حسن ای لعل لبت آب حیات حسن ای مظهر حُسن و بَرکات حسن ای جلوه نور اَزَلی شه دارین، ولیّ بن ولی میلاد امام حسن علیه السلام مبارک باد

حسن ای مظهر اسماء خدا حسن ای زیب ده عرش علا دین و قرآن زتو پاینده شده از تو احکام خدا زنده شده میلاد امام حسن علیه السلام مبارک باد

مظهر نور و صفات کبریایی ای حسن علت پیدایش ارض و سمائی ای حسن قدسیان را سیّد و سالار و یار و سروری خاکیان را مُلتجا و رهنمایی ای حسن میلاد...

جشن میلاد حسن در عرش اعلا گشته برپا زین سبب بر لیلة‏الاسرا شباهت دارد امشب سیّد خیل جوانان بهشت آمد به دنیا مرحبا بر سایر شبها سیادت دارد...

هر طرف می گذرم بانگ طرب می شنوم زآنکه میلاد حسن، نور دل بوالحسن است

حَسَن، آینه حُسن خداوندی است؛ تصویر زیبایی خداوند است که در صورت خاکی نقش بسته است.

نیمه ماه است؛ ماهی که درهای رحمت بر روی جهانیان گشوده شده است. خدایا! به «کریم اهل بیت» سوگند، سایه کرامت خویش را از ما دریغ مدار!

از بزرگواری کریم اهل بیت علیه‏السلام به دور است که هنگام نیاز و حاجت کسی، کرامت خویش بپوشاند و در انعام و اکرام به او بخل ورزد. پس دست التماس...

در جود و کرم دست خدا هست حسن(ع) دست همه را وقت عطا بست حسن(ع) نومید نگردد کسی از درگه او زیرا که کریم اهل بیت است حسن(ع)