اى حجّت ذات حىّ قيوم، بيا اى شاد ز تو: خاطر مغموم، بيا مظلوم اسير چنگ ظالم، تاكى؟ اى دشمن ظلم و يار مظلوم، بيا

امروز كه آفتاب توحيد دميد در خانه‏ ى نرجس، گل اميد دميد مى ‏خواند حكيمه سوره‏ ى قدر،كه ديد در وقت طلوع فجر خورشيد دميد

الم همه جسم است و تو جانى، مهدى يعنى تو همان جان جهانى، مهدى تنها نه گذشته، حال و آينده ز توست حقا كه تو صاحب الزمانى، مهدى

پژمرده‏ ام اى بهار، كى مى‏ آيى خورشيد در انتظار، كى مى‏ آيى از ظلم، شب تيره شده روز بشر اى وارث ذوالفقار، كى مى‏ آيى

سرِّ ازلى، نور خدايى مهدى لاهوتى و پاك و حق نمايى مهدى از شوكت و عزم و اقتدارت پيداست مانند علىّ مرتضايى، مهدى

بر چهره‏ ى دلگشاى مهدى، صلوات بر قامت دلرباى مهدى، صلوات تا پرده ز رُخ گرفت، قدسى نفسان خواندند: به رو نماى مهدى، صلوات

در گوش سحر طنين حزب‏اللَّه است خورشيد ز عزم عاشقان آگاه است اى منتظران سرود وحدت خوانيد فرزند محمد و على در راه است

قطعه گمشده‌ای از پر پرواز کم است یازده بار شمردیم و یکی باز کم است این همه آب که جاری است نه اقیانوس است عرق شرم زمین است که سرباز کم است...

روزی ز سفر، ستاره برمی‌گردد عشق من و تو دوباره برمی‌گردد تردید مکن، بدون شک همین امشب بابای سفر کرده به خانه برمی‌گردد یا ابانا استغر...

آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد شاید دعای مادرت زهرا بگیرد آقا بیا تا با ظهور چشم‎هایت این چشم‎های ما کمی تقوا بگیرد