کشتى پهلو شکسته پشت در پهلو گرفت ساحلش مسمار در شد موج از هر سو گرفت خون چکان از سینه‏ اش دنبال حیدر مى ‏دوید یک قدم برداشت اما دست بر پهلو...

شام وصال آمد و صبح وصال رفت از لانه ام کبوتر بشکسته بال رفت آن گل که نُه بهار ز یک نیم خنده اش  می برد از دلم غم و رنج و ملال رفت شهادت حضرت...

همین مدال کبودی به سینه ام زیباست چه حاجت است علی جان! مرا مدال دگر همیشه در نظرم جلوه ی تو را دارم نپرورم به سرم غیر این، خیال دگر شهادت...

فدایی تو شدن داشت شور و حال دگر مسافرم که نمانده مرا مجال دگر هر آنچه بال و پرم بود ریخت در کوچه به روی دوش پرستو نمانده بال دگر شهادت حضرت...

وای سینه ها پر از غریبی و غمه          وای غم مادر روی دل همه وای به سر و سینه می زنیم با اشک   وای هم نوا با بچه های فاطمه فاطمیه اومد و...

مادر محرم رسیده شبای سینه زنیه علی دیگه خوب میدونه که فاطمش رفتنیه فاطمیه مه غم و ماتم مرتضی رسید      سرشک فرشته ها رو دلا چکید شهادت حضرت...

دلت از بی محلی های مردم سیره بانو! دو چشمات غزل رفتن و دم می گیره بانو! ندارم باور اما می بینم هرکی که دیدت میگه: آماده ی ماتم بشید می میره...

صدات بالا نمیاد می زنی حرف با اشاره دیگه روزهای آخر نفس افتاد به شماره به روی ماه گلهای تو پر شد از ستاره  نشستن سوختن مادرشون رو به نظاره ...

نیمه شب اومده سلمان    برا تشییع جنازه صدای علی بلنده       وقت تکبیر و نمازه اینکه میره روی شونه       جسم مادر حسینه دل شب دنبال تابوت...

غنچه های یاس پرپر   سر روی ساقه میزارن به جز از شفای مادر        دعایی دیگه ندارن شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) تسلیت باد