وقتی که میخِ در وسطِ شعله داغ شد چیزی نمانده بود ز خاکستر علی خواندم نماز عشق، به عشق ابوتراب در بین شعله‌ها، پشت سر علی شهادت حضرت فاطمه...

باخون به روی سینه‌ی من میخِ در نوشت این قد خمیده هست، گل پرپر علی راهِ نفس به سینه‌ی من تا که بسته شد دیدم که ریخت بال و پر دختر علی شهادت...

دست شکسته‌ام به فدای سر علی مُردم برای غربت و چشم تر علی در کوچه‌ها حمایتم آخر نتیجه داد با پهلوی شکسته شدم یاور علی شهادت حضرت فاطمه زهرا...

حالا من موندم و یک قلب شکسته شبونه میام کنارت زار و خسته ای پرشکسته - ای زار و خسته - غم تو فاطمه جان می ده عزابم ای یاس نیلی - ای خورده سیلی...

بعد تو مونده برا من یادگاری میخ درب سوخته با اشکای جاری یار جوونم – ای مهربونم - داغ تو فاطمه جان کرده منو پیر سوره کوثر – لاله پر پر - بعد...

وصف شأنت در حدیث قدسی لولاک حق یا که در شرح نزول قدر معنا می شود ای بنازم چادر پر وصله ات را که از آن یک یهودی خانه اش عرش معلّی می شود شهادت...

لحظه های عاشقی پیش تو معنا می شود قطره با یک گوشه ی چشم تو دریا می شود از کرامات تو آوردند در تاریخ که دختر نه ساله ای امّ ابیها می شود شهادت...

انگار پشت در ثمر مصطفی نبود درد لگد به سینه و بازو کِشیدو رفت از دور و بین تماشای آن پلید دیدند حُرم شعله به گیسو کِشید و رفت افتاده بود...

آن خیره سر که نعره ز هر سو کِشید و رفت از دست فاطمه سند او کِشید و رفت در کوچه ای که جای طلوع و غروب نیست خورشید را به کنده زانو کِشید و رفت ...

من خجالت میکشم وقتی خجالت میکشی ای عروسم رو نگیر و معجرت را جمع نکن دست تو بالا نمی آید چرا نان می پزی؟ خانه دارم زندگی شوهرت را جمع نکن ...