مولا! بعد از تو چاه، دلتگی‌هایش را در کدام چشمه گریه کند و نخلستان، بغض‌هایش را با کدام حنجره فریاد بزند. شهادت امام علی علیه السلام تسلیت باد.

مولا! بعد از تو، کوفه با صدای پای عاشقانه کدام شب، رو به خوابی آرام فرو رود و ماه، از پیشانی کدام خورشید، در شب ظلام طلوع کند؟ شهادت امام علی...

مولا! آفتاب، خوب می‌داند که فردایش زخمی‌ترین فرداها خواهد شد. خوب می‌داند که فردا، فردای اندوه است و فردای تلخ کامی. خوب می‌داند که آغازش را...

مولا! حتی کلمات نمی‌دانند داغ سنگین جدایی را چگونه به دوش بکشند. همه شعرهای بلند، بعد از تو به مرثیه ختم می‌شوند. شهادت امام علی علیه السلام...

مولا! عطر نفس‌هایت، عطر پیغمبرانه سیب‌های سرخ هدایت بود. صدایت، صدای زیبای داوود بود که قرآن نازل شده را از دهان پیامبر صلّی‌الله علیه وآله آموخته...

مولا! می‌روی تا جاودانگی‌ات را بر بلندای بلندترین بام‌ها در کنار نام آخرین رسول، بلندتر از همیشه فریاد بزنیم و اسلاممان را به نام مقدست سوگند...

مولا! بوی غربتت، جهانی را غریبانه به گریه می‌اندازد. شهادت امام علی علیه السلام تسلیت باد.

مولا! کوفه گریه می‌کند فرداهای تنهایی‌اش را؛ شب‌هایی را که باید بی تو به خواب‌های سراسر کابوس برود، بی آن که چشم‌هایت را در روشنایی کم سوی ستاره‌ها،...

مولا! بعد از تو کدام خورشید سربلند می‌کند، روزهای دلتنگی ما را، تا خاک، غربتمان را در رد پاهای مانده بر تنش ببلعد؟ شهادت امام علی علیه السلام...

مولا! عجیب نیست اگر لبخند را فراموش کنیم، وقتی سال‌هاست که مدار چرخش زمین بعد از تو حلقه‌های اشک چشممان شده است. تنهایی‌ات را موج موج دریاها...