شب باوران خورشید را در خون کشیدند خون گریه کن در سوگ او اى صبح باور کو، آن که بردوشش کشاند در دل شب قوت یتیم و دردمند و زار و مضطر شهادت...

دل سر نکشد دمی ز پیمان علی جانم شود ای کاش به قربان علی خواهی که به ملک دل شوی حکم روا مانند قلم باش به فرمان علی شهادت امام علی علیه السلام...

شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود سلطان سخا و کرم و جود علی بود هم آدم وهم شیث وهم ادریس و هم الیاس هم صالح پیغمبـر و داوود علی بود شهادت...

جزاز علی نباشد به جهان گره گشایی طلب مدد از اوکن چو رسد غم وبلایی چو به کار خویش مانی در رحمت علی زن به جز او به زخم دلها ننهد کسی دوایی ...

تا صورت پیوند جهان بود علی بود تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود آن قلعه گشایی که در قلعه ی خیبر برکند به یک حمله و بگشود علی بود شهادت...

کعبه خلوت گه اسرا فراوان علیست بیت حق جلوه گر از روی درخشان علیست در جهان مرد عمل باش و علی را بشناس که ترازوی عمل کفه و میزان علیست...

خورشید معرفت که چو او آسمان نداشت شد نقش بر زمین و توان فغان نداشت عرش خدا به لرزه در آمد گه سجود آنجا که خون فرق علی آشیان نداشت شهادت امام...

نه فقط مسجدیان سر به گریبان تواند نخل و چاه و شب و صحرا همه گریان تواند دامنت با چه گنه سرخ شد از خون سرت ای که خلق دو جهان بسته به دامان...

بر بلندای فلک ذکر ملائک یا عیلست هر که گوید یا علی ، در روز محشر با علیست در طواف کعبه گر با دیده ی دل بنگری هر طرف آئینه ای باشد کزان...

تاکه فریاد زدی فزت ورب الکعبه مژده ارجعی آمد به تو ازداورتو لرزه افتاد به ارکان هدایت زغمت سوخت جان همه ازغربت غم پرور تو شهادت امام علی...