من جگر پاره زهرایم و پاره جگرم همه را یارم و خود از همه مظلوم‌ترم خانـه‌ام قتلگـه و یـار ستمگر قاتل سوخته از شرر زهر، ز پا تا به سرم شهادت...

مدینه مات از داغ حسن بود طشتی پر از خون باغ حسن بود از پاره های دل، غم او را بخوانید وز صلح او تفسیر عاشورا بخوانید شهادت کریم آل طاها...

روزی که شرار ظلم افروخته شد یک بار دگر حاصل دین سوخته شد از بعد شهادتش حسن را از تیر تابوت و تن و کفن به هم دوخته شد

ای اهل مدینه فتنه بنیان مکنید بر آل علی این همه عصیان مکنید گر لاله نریزید به تابوت حسن شرمی ز رسول، تیر باران نکنید شهادت کریم آل طاها...

جگر صبر کباب بود از صبر حسن گریه ممنوع بود بر سر قبر حسن نه فقط شعلة داغش زده آتش به دلم قبر بی شمع و چراغش زده آتش به دلم شهادت کریم...

بس که پر بود دلش از غم و رنج و محن طشت خون هم جگرش سوزد از داغ حسن همه در غربت آن نور دو عین گریه کنید باید از داغ حسن مثل حسین گریه کنید ...

خیزد از طشت ندا ای خدا و ای خدا اجر و پاداش نبی شده با زهر ادا این همه برگ گل و لاله که در این لگن است پاره های جگر یوسف زهرا حسن است ...

ای آنکه تو در غربت سر به گریبان داری در خلوت خود شبها شام غریبان داری از تربت تو عیسی، اکسیر شفا دارد موسای کلیم اینجا، دستی به دعا دارد ...

ای غریب خراسان سیدی یا رضاجان داغ تو بر دل ما چشم ما بر تو گریان سینه‌ات پر شراره دیده‌ات پر ستاره هم غمت بی‌شماره هم جگر پاره پاره شهادت...

کوثر اشک من از ساغر و پیمانه، توست دل آتش‌زده‌ام، شمع عزاخانه تـوست جگر سوخته، خاکستر پروانه تـوست شعله‌های دلم از آه غریبـانه تـوست شهادت...