ای امام الرئوف! همراه با کبوتران حرمت، محزون و گریان دل را به دور بارگاه تو پر مى دهیم تا با زمزمه ملائک همراه شویم.

اي شيعه بزن ناله و فرياد امشب از غربت آن غريب کن ياد امشب مسموم شد از زهر، جواد بن رضا در حجره ي در بسته ي بغداد امشب

ابن الرضا به حجره غريبانه جان سپرد او شمع جمع بود و چو پروانه جان سپرد مسموم شد ز زهر جگر سوز اُمّ فضل از روي شوق در ره جانانه جان سپرد

گشته عالم غرق ماتم در عزاى جوادالائمه كرده زهرا ناله بر پا از براى جوادالائمه يوسف زهرا به سن نوجوانى گشته مسموم مى‏ دهد جان در ميان حجره...

یاجواد الائمه! اي خورشيد عشق اي مولاي جوان من چه زود غروب کردي!

گشته عالم، غرق ماتم در عزاي جواد الائمه کرده زهرا ناله برپا در عزاي جواد الائمه شد ز بيداد، شهر بغداد کربلاي جواد الائمه

در ميان حجره يا رب کيست غوغا ميکند شکوه زير لب ز بي رحمي دنيا ميکند همسرش از فرط شادي و شعف کف ميزند زين عمل خود را به عالم خوار و رسوا ميکند

می زنم امروز در کوی توَلاّیت قدم تا بگیری دست این افتاده را فردا جواد در گلستان محمد، نخل سرسبز رضا میوه قلب علی، ریحانه زهرا جواد

مظلوم تر از جواد، بغداد نداشت آن مظهر داد، تاب بیداد نداشت می خواست که فریاد کند تشنه لبم از سوز عطش، طاقت فریاد نداشت

شهادت مظلومانه جوانترين شمع هدايت و نهمين بحر کرامت، تسليت و تعزيت.