شام عزاى نهمین امام است پیکر اطهرش به روى بام است تقى ز دنیا مى‏ رود خدایا به پیش زهرا مى ‏رود خدایا شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

روح دعا کنج حجره ز عطش در نواست عشق خدا پسر فاطمه ابن الرضاست مقتل او منزلش شد بسکه یار ما غریب است همسر او قاتلش شد ذکر او امن یجیب است ...

اى در جوانى کشته ‏ى، زهر جفا، ابن الرضا گشته ‏ى قتیل جرعه‏ ى جام بلا، ابن الرضا اى در میان شهر غم، مظلوم و تنها و غریب مسموم زهر کین و جور...

جواد عزیز رضا، شهید زهر جفا چشمه‏ ى جود و کرم، غریب آل عبا تو قبله‏ اى و پناه، قتیل ناله و آه اسیر سوز جگر، بدون جرم و گناه شهادت امام جواد...

از کودکی ز خاطره ی رنج مادرم تا پای مرگ خاطرم آتش گرفت و سوخت زهرم دهید باز، مگر راحتم کنید در کنج حجره بسترم آتش گرفت و سوخت شهادت امام...

از بس که پای تا سرم آتش گرفت و سوخت شیرازه های پیکرم آتش گرفت و سوخت آتش ز جان سوخته ام شعله می کشد از آن زمان که مادرم آتش گرفت و سوخت شهادت...

ای دل بسوز از غم آن کس که همسرش کف می زد و به سوختن او نظر نداشت غربت گرفته بود دلش را زِ هر طرف گویی که شامِ درد و غم او سحر نداشت شهادت...

به کنج حجره امام غریب می نالید ز سوزش جگر خود عجیب می نالید دوباره کارگر افتاده زهر بر جگری به سرنوشت پدر ببین دچار شد پسری شهادت امام جواد...

فغان و درد که خیر العباد را کشتند رضا بیا که عزیزت جواد را کشتند زمین به لرزه فتاده است و آسمان تاریک مگر قیامت عظمای حق شده نزدیک شهادت...

شرار زهر ز یک سو، لهیب غم یک سوی به جان و پیکرش آتش، جدا جدا می زد گذشت کار ز کار و نداشت کار به کس در آن میانه فقط آب را صدا می زد شهادت...