میان کوچه به مثل مادر پای پیاده تا پای منبر مرا کشیدند بر خاک کوچه با ضرب سیلی مانند کوثر شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

جگرم سوخته از زهر نباشد، که عدو ناسزا داد به زهرا که جگر ریخت به هم اثری نیست به جا جز سرم، از زهر ولی صورت مادرم از شعله ی در ریخت به هم ...

قلبم از کینه ی دشمن چقَدَر ریخت به هم تا که زد بر جگرم زهر شرر ریخت به هم یاد بزمی که بپا کرد در آن شب منصور از سر شب جگرم تا به سحر ریخت...

شب بود، ز کوچه‌ها توانم بردند در نیمه‌ی‌ شب هستی‌ و جانم بردند با پای برهنه دست بسته دیدم آن شب همه‌ی روح و روانم بردند شهادت امام صادق علیه...

سالها بود که با روضه‌ی مادر می‌سوخت آنقدر سوخت دلش دور و برش را سوزاند قاتلِ مادر او باز سراغش آمد هیزم آورده و دیوار و دَرَش را سوزاند شهادت...

زَهر اَشکی شد و چشمانِ تَرَش را سوزاند سینه‌یِ بی رمقِ مُحتضَرَش را سوزاند بارها حُرمتِ این شیخ در این شهر شکست ناله‌ی بی کسی‌اش هر سحرش را...

به نام آنکه پُر کرده جهان از قالَ صادق‌ها به نام آنکه می‌رویاند از جانها شقایق‌ها به نام آنکه از دلهایِ سنگی ساخت عاشق‌ها که می‌گردند از نورش...

من آخرین امامِ بی زائر بقیعم با قامتی خمیده مسافر بقیعم راحت شدم من آخر از غربت مدینه چون بوی خون شنیدم از تربت مدینه شهادت امام صادق علیه...

صادق آل عبا را کشتند شیخ الائمه ما را کشتند شده فاطمه نوحه سرای غمش غم بی کسیه گل بی حرمش شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

سفره دار روضه هاى کربلا افتادى از پا از کنار بستر تو می رسد آواى زهرا  لحظه ی آخر، دیده گریانى ز غم مادر، روضه می خوانى شهادت امام صادق علیه...