عدو هر دم مرا آزار می داد به جور و کینه استمرار می داد زد آتش خانه ام، با قصدِ طعنه نشانِ من در و دیوار می داد شهادت امام صادق علیه السلام...

مدینه از جفایت لاله پوشم جگر می سوزد و امّا خموشم رسد از گوشه های حجره امشب صدای مادرم زهرا به گوشم شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

شبانه پیرمردی بی عصا بُرد سر سجاده او را بی عبا بُرد مدینه، کوچه، مولا، پابرهنه عدو او را شبیه مرتضی بُرد شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت...

بمیرم بی هوا بود و کمین خورد  شبانه ضربه های آتشین خورد چو بابایش نمازش را شکستند سر سجاده با صورت زمین خورد شهادت امام صادق علیه السلام...

از تو ممنون شوم ای زهر که کاری بودی لحظه ی آخر من لحظه ی دیدار شده مادرم حضرت زهرا شده مهمانِ پسر بین این حجره مرا یار و پرستار شده شهادت...

بین این حجره به دور و بر خود می‌پیچم سینه ی سوخته ام مخزن الاسرار شده ای مدینه تو چه ها بر سر من آوردی صادقِ آل علی خسته و بیمار شده شهادت...

یک لحظه نیاسود مطهر گلِ جسمت چون یکسره آزار شده حضرت صادق قربان تو و مُهرِ نمازی که شکستند چون حیدر کرار شده حضرت صادق امّا غم تو با غم زهرا...

دانشگه شیعه که وجودش همه فخرست با عزم تو پربار شده حضرت صادق سخت است بگوییم چه آمد به سر تو ای غربتِ تکرار شده حضرت صادق شهادت امام صادق...

مذهب ز تو بیدار شده حضرت صادق از عطرِ تو سرشار شده حضرت صادق در مکتب تو جن و مَلک درس گرفتند انسان ز تو دیندار شده حضرت صادق شهادت امام صادق...

سید المظلوم صادق آل فاطمه از جفا مسموم صادق آل فاطمه یاد مادر بود، یاد پهلو یاد ضرب ظالمانه یاد بازو یاد درد مادرانه شهادت امام صادق علیه...