فطر، عشوه عرش است بر ساکنان خاک و قصیده رسای معرفت است بر مقیمان مدینه فطرت. فطر، آیتی از حشر است و فرصتی برای دلبستگان ولایت.

امروز، سجاده های حضورمان را در مصلای دیدارش پهن می کنیم تا نماز شکر به جای آوریم؛ به شکرانه روزهای میهمانی، روزهای باشکوه مناجات و راز و نیاز،...

امروز، مهر روزه از لب های روزه داران برداشته، و دست ها، از عطر اجابت سرشار می شوند. امروز، روزه داران سربلند، از دست خدا، عیدانه می گیرند! امروز...

امروز ذره ذره های خاک، به نماز شکر ایستاده اند. سیل ملائکه روانند و هدیه در دست، فرود می آیند از آسمان. میهمانان خدا را گرامی می دارند در زمین...

خوشا به حال آنان که روزه لب هاشان ذکر بوده است، روزه دست هاشان خدمت، روزه چشم هاشان اشک، روزه پاهاشان، توبه و روزه قلب هاشان ایمان!

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود صد حیف از این بساط که برچیده می شود

صدای پای عید می آید و دل مؤمن بر سر دو راهی آمدن عید رمضان و رفتن ماه رمضان بلاتکلیف است! از آمدن آن دل شاد باشد یا از رفتن آن غمگین.

ماه رمضان، باشکوه تر و زیباتر از ماه های دیگر است و فطر تجلی فطرت خدایی ماست و فرصتی برای تمام کردن بندگی!

ای عزیز! اینک که بهار تزکیه نفس و خودسازی تلطیف روح را به جشن فطر پیوند زده ای، شادی وصل گوارایت!