امروز نجوای رستگاری بر لب هاست. سقف آسمان، کوتاه تر از پیش است. میهمانان جبروت، شکوهِ خداوند را حس می کنند. عید است؛ عید انفاق و عشق.

فطر سعید، جان بندگان را به نسیم نوازش و پاداش نیایش می نوازد و آرامش اثیری ایمان و امید را در دل های آنان زنده می کند.

عابدان درگاه، رمضان را در حرم اشتیاق به تجلی یار گذرانده اند و اینک در آستان عید، عارفانه به آبشار بلند لطف او می نگرند که جهان را از بوی عشق...

عید فطر، درخشش تابناک حقیقتی است بر پیشانی سپید صبح سعادت.

عید سترگ فطر، جشن ساده زمینی نیست، بر خاک خفتگان چه می دانند که چه شط زلالی در واژه سه حرفی فطر جاری است؟

عاشقان دانند که عید فطر، حقیقت روشن تکامل بر شاخه های ترد محبت است.

مژده باد عاشقان را که عید معرفت از دریچه های آسمان درآمده است، فرخنده باد این شکوه روشن، این قطره های ژرف لطف که از ابرهای لاهوتی می چکد.

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

خوشا به حال کسانی که در پرتو ماه مبارک رمضان و در سایه پرفیض این موفقیت بزرگ، عید سعید فطر را جشن می گیرند.

و به راستی رمضان ماه نیاز و نیایش به آستان جلالت خداوندی به پایان رسید و عید مسعود فطر از جاده های ملکوت باز آمد.