کاروان اربعین آمده است تا خشم تازیانه‌ها را بر بدن‌های کوچک، مویه کند.

کاروان اربعین آمده است تا قصه در به دری‌اش را همدوش باد، در گوش زمان نجوا کند.

کاروان اربعین آمده است تا در رد پای سنگ، آیینه‌های شکسته را جست‌‎وجو کند. غربت کاروان، باران می‌شود بر خاک، و بار دیگر شعله می‌کشد تمام خاطره‌های...

اربعین، یعنی اربعین... یعنی حسینی شدن... زینبی شدن... .

خورشید بر سر خاک، آتش می‌ریزد... امروز اربعین است.

امروز کاروان خیمه‌های سوخته، در چهلمین روز خزان بازگشته‌اند!

امروز در کربلا قرار است به دنبال لاله‌های پرپرشده بگردند؛ به دنبال ردپایی از مظلومیت در خاک خفته!

گدازه‌های آتش، در جام حسرت می‌سوزند و فرات، عطش خاک را در خود حل کرده است؛ با موج‌هایی که از داغ آن حماسه، سر به ساحل می‌زنند.

اربعین، یعنی اربعین... یعنی حسینی شدن... زینبی شدن...؛ اربعین، یعنی اعلام وفاداری و ابراز عشق و محبت به ساحت مقدس اهل بیت علیهم السلام؛

اربعین، یعنی همگام با غسل زیارت جابر بن عبدالله انصاری، خود را پاک و طاهر گرداندن و آراسته شدن به اخلاق حسنه و شستن آلودگی‌های گناه و تعلقات...