امروز، روزِ عرفانِ عارفان بر سکوی عرفات است.

خدای من! در روز عرفه مرا از سیطره ذلت بار نفس نجات ده و پیش از آنکه خاک گور بر اندام نشیند از شک و شرک رهایی ام بخش.

عرفه است! چگونه از خدای خود نومید باشم در حالی که امید من اوست! چگونه سستی بگیرم در حالی که تکیه گاه من اوست!

عرفه است! اگر آنچه از تو خواسته ام، عنایت فرمایی محرومیت از غیر از آن زیان ندارد و اگر عطا نکنی و هر چه عطا جز آن منفعت ندارد.

یا رب! در این روز که به عرفه مزین شده است، چنان کن که از تو بیم داشته باشم، آنچنان که گویی تو را می بینم و مرا با تقویت رستگار کن! اما به خاطر...

خداوندا! ستایش از آن توست که مرا آفریدی و مرا شنوا و بینا گرداندی! و ستایش سزاوار توست که مرا بیافریدی و خلقتم را نیکو بیاراستی. به خاطر لطفی...

بار خدایا! به برکت دعای عرفه، به من بی نیازی و یقین قلبی و اخلاص و روشن بینی و شناخت دین عنایت فرما.

عرفه، روز بی پیرایگی و آراستگی در عرفات خدا و روز زمزمه های مناجات حسین بر شما مبارک!

عرفه، روز بازگشت است؛ بازگشت به آغوش مهربان خدا.

عرفه، روزی است که ناامیدی از درگاه خدا رخت برمی‌بندد.