این روزها خدا، دروازه‌های آسمان را به ما نشان خواهد داد و دست‌های لبریز دعای ما را در کهکشان‌ها جاری خواهد کرد.

رمضان یعنی گشوده شدن درهای رو به قرآن، یعنی تشنگی برای دریافت حقایق آسمانی.

سلام بر موسم بی‌شباهتی که عزیمتش را اشک حسرت می‌باریم و پشت سرش، با گریه‌های دل تنگی خویش، آب می‌ریزیم تا زودتر بازگردد.

رمضان، فصل شکفتن غنچه‌های ناشکفته و دوباره شکفتن گل‌های پژمرده، حکایت التیام بال‌های شکسته و روایت بارش باران است بر دل تفتیده زمین.

رمضان آمده است تا خدا در تک تک نفس‌هایمان و در تک تک نگاه‌ها و پلک زدن‌هایمان جلوه کند تا در هر لحظه‌ای، در قلمرو آسمان‌ها قدم بزنیم و هرچه می‌کنیم،...

سلام بر رمضان! سلام بر میهمان خجسته‌ای که بهترین‌ها را با قدوم خویش به ارمغان می‌آورد.

سلام بر فرستاده‌ای که حتی برای لحظه‌ای، دیر آمدنش را طاقت نداریم و شادی فرا رسیدنش را بر بام خانه‌ها بوسه به سوی ماه می‌فرستیم.

پروردگارا! تو خود گفتی که رمضان ماه من است و من خود پاداش روزه داران هستم، پس ما را پاک و خالص در شمار میهمانان ضیافت رحمتت بپذیر.

بار دیگر رمضان، ماه انس دوستان خدا از راه رسید و غریو شادی و همهمه عاشقان به آسمان برخاست و مژده اسارت شیطان و هوای نفس در همه جا پیچید.

رمضان آمد، ماهی که به انتظارش بودیم؛ ماهی که جان را طراوتی دوباره می‌بخشد و روان آدمی را زنگار از چهره می‌شوید.