محرّم، عطر شهادت را در شمیم کوچه دل می پراکند.

اردوی محرّم به دلم خیمه به پا کرد دل را حرم و بارگه خون خدا کرد

پرسیدم ازهلال ماه، چراقامتت خم است؟ آهی کشید و گفت: که ماه محرم است گفتم که چیست محرم ؟ باناله گفت : ماه عزای اشرف اولادآدم است فرا رسیدن...

دمید روح غم اندر تن مه غم عالم تو نوحه سر بده چون شد عزای اشرف آدم لباس تیره به تن کن، ز داغ نوحه تو سر کن که گشته ماه عزا و دوباره گشت محرم...

درعرش مجلس غم ارباب عالم است مشكى بپوش اى دل شیدا محرم است غش كرد فاطمه به خدا محتشم بس است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است فرا رسیدن...

دیباچه ی عشق و عاشقی باز شود دلها همه آماده ی پرواز شود با بوی محرم الحرام تو حسین ایام عزا و غصه آغاز شود فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

هر جا که مي‌روم ز غمت ديده پر نم است هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است عمري گريستم که موظف به گريه‌ام گر نُه فلک به گريه شود باز هم کم است ...

سلام من به محرم، محرم گل زهرا به لطمه‌هاي ملائك به ماتم گل زهرا سلام من به محرم، به تشنگي عجيبش به بوي سيب زمين غم و حسين غريبش فرا رسیدن...

باز محرم رسید، ماه عزای حسین سینه‌ی ما می‌شود، کرب و بلای حسین کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه تا که بگیرم صفا، من ز صفای حسین فرا رسیدن...

باز محرم رسید، شدم چه حیران و مست از این همه عاشقی، دوباره‎ام مست مست باز محرم رسید، شهر سیه‎پوش توست دل، نگران رنج خواهر مظلوم توست فرا...