بدون چشم تو آری ، همیشه ویرانم به شاخه های شکسته ، به سایه می مانم تو آن سخاوت سبزی که انتظارت را همیشه پنجره در پنجره پریشانم

فرض کن حضرت مهدی به تو ظاهر گردد بر در خانه و یا بر سر کوی و گذری ظاهرت هست چنانی که خجالت نکشی باطنت هست پسندیده ی صاحب نظری

ای که دائم به جهان منتظر منتظری گیری از مردم دانا ز ظهورش خبری روز و شب ذکر زبان تو بود یا مهدی در فراقش غم دل داری و اشک بصری

امّید زندگانی من ، مهدی عزیز من آمدم به درگه تو التجا کنم با این زبان الکن و این طبع نارسا هر جا روم برای ظهورت دعا کنم

تا کی برای دیدن رویت دعا کنم؟ تا کی دو دست خویش به سوی خدا کنم؟ در پیشگاه قدس تو از خاک کمترم بگذار خاک پای تو را توتیا کنم

ای حجت حق پرده ز رخسار برافکن کز هجر تو ما پیرهن صبر دریدیم ما چشم به راهیم به هر شام و سحرگاه در راه تو از غیر خیال تو رهیدیم

چندان که به یاد تو شب و روز نشستیم از شام فراقت چو سحرگه ندمیدیم تا رشته‌ی طاعت به تو پیوسته نمودیم هر رشته که بر غیر تو بستیم بریدیم

گذری کن که جهانی ز غم آزاد شود آفتابا ز پس پرده غیبت بدرآی تا جهان از کرم و لطف تو آباد شود گشته تاریک جهان از ستم و ظلم و فساد

عمری به انتظار نشستم نیامدی چشم از همه به غیر تو بستم نیامدی ای مایه امید بشر، رشته امید از هرکسی بجز تو گسستم نیامدی

به گیسویت قسم دل، به گیسوی تو بستم تمام عمرخود را، سر راهت نشستم من از هر دیده خود خون فشاندم یابن الزهرا تمام جمعه ها را ندبه خواندم یابن...