شب گر رخ مهتاب نبیند سخت است لب تشنه اگر آب نبیند سخت است ما نوکر وارباب توئی مهدی جان نوکر رخ ارباب نبیند سخت است

هزار جمعه رسید , نگار ما نرسید هنوز وعده دیدار یار ما نرسید نوای قلب و دل بی قرار ما این است دوای دل بی قرار ما نرسید

كاش مهدى به جهان چهره هويدا مى‏كرد گره از مشكل پيچيده ى ما وا مى ‏كرد كاش مى ‏آمد و با آمدنش از ره لطف قبر مخفى شده ى فاطمه پيدا مى ‏كرد ...

تو بین منتظران هم عزیز من، چه غریبی عجیب تر، که چه آسان نبودنت شده عادت چه بیخیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی فقط نشسته و گفتیم؛ خدا کند که...

دلم هر جمعه در تاب و تب است عاشقانه بی قرار دلبر است گفتم جمعه شود پایان غمم جمعه رفت و باز چشمم به راه است

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت جانم بسوختی و به جان دوست دارمت

الا که راز خدایی، خدا کند که بیایی تو نور غیب نمایی، خدا کند که بیایی

دوباره جمعه شد یارم نیامد خدایا یار ما از در نیامد نگار بی قرینه کی می آیی سحرخیز مدینه کی می آیی

کاش از دلبر نشانی داشتیم بر سر کویش مکانی داشتیم از برای مهدی صاحب الزمان کاش در دل جمکرانی داشتیم تعجیل در فرج آقا صلوات

عمریست که از حضور او جا ماندیم در غربت سرد خویش تنها ماندیم او منتظرست تا که ما برگردیم ماییم که در غیبت کبری ماندیم