این جمعه دوباره صحبت از تکرار است درد همگان، دوریشان از یار است تا جمعه هم عهدیتان، مولا جان شیعه به خدا ز هجرتان بیمار است

کور آن است که روی تو نبیند مهدی کاش می شد که براین دیده ضیایی بدهی حسرتی بر دل من مانده و ای کاش مرا شب جمعه سفر کرببلایی بدهی

کاش می شد که قدم رنجه کنی یک لحظه پا بر این دیده گذاری و صفایی بدهی کاش می شد به دلم درد وصالت می بود تا تو آیی و بر این درد دوایی بدهی

کبوتر دل ما جمعه را مروری کرد برای آمدنش ندبه غرق شوری کرد خدا کند برسد جمعه ای که برگویند ز کعبه آن گل نرگس،عجب! ظهوری کرد

ای روح بلند عرش اعلی برگرد ای صبح سپیده ،جان زهرا برگرد عیدی عروسی علی و زهرا آرامش شیعیان مولا برگرد

ما منتظر جلوه ی حق روی زمینیم ماتم زدگانیم و ز هجر تو غمینیم در این شب طوفانی دریای جهالت حیف است که ما صورت ماه تو نبینیم

عمریست که این عطش به لب ها مانده از هجر حبیب، تاب و تب ها مانده چون حائل ماست این گناهان، آری خورشید به پشت ابر و شب ها مانده

چرا در این دعاهایم اثر نیست؟ چرا یلدای هجران را سحر نیست؟ شب و روز، این شده ذکر مدامم چرا از یوسف زهرا خبر نیست؟

فراق و دوری تو دیگر بس است گویند آخرالزمان است دیگر بس است نوکر ارباب ندیده چه فایده نوکر بدون ارباب دیگر بس است

ای قبله ی نمازگذاران آسمان ای خلق عالمت به سر سفره مهمان هجر تو کرده قامت اسلام را کمان الغوث یا بن فاطمه الغوث الامان!